Mijn boekrecensie van Het labyrint van Sigge Eklund

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Het labyrint van Sigge Eklund met jullie. Dit boek las ik onlangs voor “Een perfecte dag voor literatuur“.

Het labyrint

Het Labyrint | Sigge Eklund | ISBN 9789048821518 | 336 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2014 | Uitgever Meridiaan Uitgevers  | roman/thriller | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

De schrijver

Sikke Eglund is een succesvolle Zweedse schrijver, daarnaast is hij ook nog scriptschrijver en TV producer. Voor zover ik kon nagaan is Het Labyrint het eerste boek dat in het Nederlands vertaald wordt en dit is zijn vijfde boek tot nu toe.

Het boek en mijn mening

Ik had dit boek al eerder gespot, een vriendin van mij had dit boek reeds in het Zweeds gelezen en was dolenthousiast over dit boek. Hoe toevallig is het dan als hetzelfde boek (gelukkig in het Nederlands 😉 ) je wordt aangeboden via Een perfecte dag voor literatuur?

Het Labyrint vertelt het verhaal van vier volwassen mensen, Åsa, -de moeder van Magda, het meisje dat spoorloos is verdwenen- de overspelige echtgenoot Martin, Tom -de collega van Martin- en tenslotte Katja, een schoolverpleegkundige. Vier personen, vier perspectieven. Daarnaast draait het gehele boek om Magda, het jonge meisje dat spoorloos verdween.

Magda verdwijnt spoorloos als Åsa en Martin buitenshuis dineren. Zij kiezen ervoor om Magda alleen thuis te laten, wat kan er immers gebeuren, het restaurant zit letterlijk bij hen om de hoek. De schoolverpleegkundige heeft eerder blauwe plekken ontdekt bij Magda en de collega van Martin, Tom, is een bizar griezelig type, hij kust bijna de grond waar Martin op loopt, brrr!

Eigenlijk kan ik weinig meer over dit boek vertellen, ik ben te bang dat ik anders of iets verklap of teveel van mijn eigen dolende brein laat zien, want geloof me, iets waar ik zeer goed in ben is het concentreren op de verkeerde details, de verkeerde hoofdpersonage in een boek en zelfs bij een politieserie ontdek ik pas bij de ontknoping wie de daadwerkelijke dader is en ga vervolgens nog eens de gehele aflevering na in mijn hoofd om te zien waar ik wat heb laten liggen.

Het boek leest als een puzzel, langzamerhand tref je steeds weer een ontbrekend stukje van de puzzel aan, dat klinkt eenvoudig maar het is een verdomd lastige puzzel, steeds als je denkt dat je een passend stukje gevonden hebt lijkt het toch nét niet te passen. Je wordt tijdens het lezen dus behoorlijk heen en weer geslingerd.

Vooral de feiten vond ik in het begin erg op de verdwijning van Madeline McCain en uiteraard dacht ik tijdens het lezen, hoe dom kun je zijn om je kind alleen (!!) achter te laten in huis, maar ja, dit gegeven is het uitgangspunt voor het boek van Eklund, dus ik troost mij met de gedachte dat Magda fictief is, het is niet echt (maar dat vergeet ik soms tijdens het lezen).

Tsja ik wist al niet in welk “hokje” dit boek thuis hoorde, is het een roman, is het een psychologische roman of is het een thriller, want spannend was het zeker, soms zo spannend dat ik tot twee keer aan toe de neiging (!) had om alvast de laatste 2 hoofdstukken te gaan lezen. Ik kán simpelweg niet tegen oplopende spanning in een boek, het maakt mij nerveus, vriendinnen zeggen niet voor niets over mij: “Sandra houdt van boeken waar niets in gebeurt” en inderdaad daar hebben zij gelijk in, geef mij maar een boek met een kabbelend verhaal zonder uitschieters. Want het komt er op neer dat ik Het labyrint ga herlezen, ik wil weten waar ik steken heb laten vallen, wat ik gemist heb.

De sterren

4  / 5 sterren, ik noem het een psychologische thriller dat draait om maar één vraag: is de lezer slim genoeg om de schrijver te doorgronden?!

Mijn collega boekenbloggers hebben zich ook uitgeleefd met dit boek, lees hier hoe het hen verging klik

En dit was dan mijn allerlaatste boekrecensie op mijn boekenblog. Morgenochtend komt er een blogpost online met mijn tien top 3’s van 2014 (welja, waarom maar één top 3 maken terwijl je er ook tien uit je mouw kan schudden 😉 ) en woensdag 17 december komt mijn allerlaatste blogpost online. Inderdaad, ik heb de einddatum van mijn boekenblog en Twitteraccount twee weken naar voren gehaald (klik).

Sandra

Het Labyrint heb ik ontvangen van Meridiaan Uitgevers via Een perfecte dag voor literatuur. Het feit dat ik dit boek van de uitgever heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik Meridiaan Uitgevers hartelijk danken voor het toesturen van dit boek.

Advertenties

Mijn boekrecensie van De andere vrouw van Tamar Cohen

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van De andere vrouw van Tamar Cohen met jullie. Met dit boek doe ik voor de eerste keer mee aan een heuse “blogtour“, ik voelde mij vereerd toen uitgever A.W. Bruna mij hierover benaderde!

 

De andere vrouw | Tamar Cohen | ISBN 9789400501423 | 384 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2014 | Uitgever A.W. Bruna | Roman | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

De schrijver

Tamar Cohen heeft 20 jaar als journaliste gewerkt voor een aantal toonaangevende magazines. In 2012 verscheen haar debuut De wraak van de minnares.

Het boek en mijn mening

Op de omslag van De andere vrouw staat: “Op de begrafenis van je man verwacht je niet zijn ándere echtgenote tegen te komen…”, knappe boekenworm die dit boek weet te negeren en het niet mee neemt naar huis van de bibliotheek of boekenwinkel (klik en klik).

De andere vrouw vertelt het verhaal van Selina en Lottie, twee vrouwen die elkaar tot voor kort niet kenden maar wel allebei met dezelfde man getrouwd waren. Selina was maar liefst 28 jaar getrouwd met hem en Lottie 17 jaar. Denk je eens in, een man die al ruim 17 jaar een dubbelleven leidt, in welke bochten heeft hij zich moeten wringen? Verrassend genoeg gaat het boek daar nu juist niet over, het boek vertelt het verhaal van beide vrouwen.

Telkens als je denkt dat het niet erger kan worden in het leven van Selina en Lottie komt er weer iets anders om de hoek kijken en daarbij komen deze twee dames een aantal keer lijnrecht tegenover elkaar te staan.

Cohen neemt steeds de lezer mee in het verhaal door per hoofdstuk te wisselen van hoofdpersoon, ik vond dit erg prettig, ik houd van afgebakende hoofdstukken, zeker als ik een boek puur ter ontspanning lees, soms wil ik domweg geëntertaind worden door een schrijver en Cohen doet dit prima! Geen lastige stukken, niet teveel hoeven nadenken, ja nu ik stop met mijn boekenblog merk ik dat ik daar écht behoefte aan heb, even niet nadenken over een literair vraagstuk in het boek maar fijn een “verstand op nul en lekker lezen boek”. Cohen snapt dit en voert dit op een fijne manier uit in haar boek. Ik ga dan ook zeker bij mijn plaatselijke bibliotheek kijken of ze haar vorige boek hebben, deze schrijver smaakt naar meer!

De ruzies tussen de twee vrouwen, het wederzijds onbegrip, de reacties van hun omgeving en de grote vraag waarom maken dat je vlot doorleest, je wilt het snappen, ehm als in waarom beide vrouwen nooit iets gemerkt hebben (want als lezer oordeel ik daar lekker makkelijk: dit zou mij nooit kunnen overkomen?), enig begrip voor de man in kwestie vervliegt gelukkig al simpelweg op pagina één.

Ik vond het onwijs spannend om mee te doen aan de blogtour en heb deze week de recensies van mijn collega boekenbloggers Jenny en Shyama gelezen die ook meedoen aan deze leuke blogtour (klik).

De sterren

4 / 5 sterren, een fijne roman waarmee je even lekker de wereld om je heen vergeet. Mocht je nog een fijn boek zoeken voor tijdens de kerstvakantie, dan is dit boek zeker een aanrader!

Laat jij je bij het kopen van boeken leiden door de omslag van een boek? Voor mij springt deze omslag er behoorlijk uit.

 

Sandra

De andere vrouw heb ik ontvangen van Uitgever A.W. Bruna. Het feit dat ik dit boek van de uitgever heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik Uitgever A.W. Bruna (Gemma) hartelijk danken voor het toesturen van dit exemplaar.

Mijn boekrecensie van De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar en een winactie!

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar van Gabrielle Zevin met jullie en een winactie waarbij jij dit boek kunt winnen!

Gabrielle Zevin

 

 Algemene gegevens:

  • Titel: De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar
  • Schrijver: van Gabrielle Zevin
  • Uitgever: Atlascontact
  • Jaar: zomer 2014
  • ISBN: 9789025440862
  • Aantal pagina’s: 223
  • Genre: roman
  • Voeg toe op Goodreads (klik) of op Hebban (klik)

De schrijver:

Gabrielle Zevin is geboren in 1977 en is in 2000 afgestudeerd aan Harvard. Met De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar, haar achtste roman, debuteerde zij op de “New York Times Best Seller List”.

Waar gaat dit boek over:

Het leven zit A.J. Fikry niet mee. Zijn vrouw is overleden, de omzet van zijn boekhandel daalt zienderogen, en nu is zijn kostbaarste bezit, een zeldzame dichtbundel, uit zijn woning ontvreemd. Zelfs de prachtige boeken waarmee hij zich dagelijks omringt, geven hem geen plezier meer. Langzaam maar zeker zakt Fikry weg in een isolement waaruit zelfs de charmante Amelia, vertegenwoordiger van een kleine uitgeverij, hem niet kan halen. Als op een dag een mysterieus pakket in zijn boekhandel verschijnt, krijgt Fikry de kans om opnieuw te beginnen. (bron tekst: klik)

Wat vond ik van dit boek:

Een aantal maanden geleden vroeg Uitgeverij Atlas contact of ik een recensie-exemplaar én een extra exemplaar voor een winactie wilde ontvangen van dit boek. Ik moet eerlijk bekennen, ik had nog nooit van deze schrijver gehoord, maar de begeleidende tekst van Atlas contact “Dit boek is een onvervalste liefdesverklaring aan boeken, literatuur en boekwinkels. Niemand kan dit boek lezen zonder verliefd te worden op A.J. Fikry en zijn boekwinkel.” haalde mij al snel over, ik zei ja, ik wil kennismaken met de heer A.J. Fikry. 

A.J. Fikry is een man die niet gelukkig is, zijn vrouw is onlangs overleden en zij kochten ooit samen deze boekenwinkel ergens op een eiland. Fikry praat zeer gepassioneerd over boeken, maar hij vindt mensen maar raar en vreemd en zondert zich steeds meer af. Op een dag komt Amy, een vertegenwoordigster van een uitgever langs en zij botsen behoorlijk met elkaar. Zij kent zijn smaak niet, hij verlangt terug naar de vorige (overleden) vertegenwoordiger omdat hij zijn smaak wel enigszins kende en Amy verlaat de winkel al snel, haar favoriete uitgave van dit seizoen: “De laatbloeier” achterlatend, juist deze uitgave wordt later belangrijk in dit boek.

“Waar ik wél van hou?”, herhaalt hij vol afkeer. “Kan ik je niet beter vertellen waar ik niét van hou? Ik hou niet van postmodernistische of postacalyptische boeken, van boeken met een postmortale verteller of van magisch realisme. Ik ben maar zelden gevoelig voor zogenaamd slimme literaire kunstgrepen, meerdere lettertypen, afbeeldingen waar ze niet thuishoren, kortom, allerlei trucs. ……. Ik hou niet van genrekruisingen a la literaire thriller of literaire fantasyromans. Literair is literair, genre is genre, en dergelijk kruisingen hebben maar zelden een bevredigend resultaat…….”

Fikry wordt vervolgens bestolen van zijn grootste bezit, een dichtbundel die veel geld waard is en als hij dan een “pakket” aantreft in zijn winkel is dat het moment waarop hij zich realiseert dat hij iets moet veranderen in zijn leven, hij moet weer blijdschap voelen in zijn leven en zijn afkeer van mensen overwinnen en nog iets van zijn verdere leven maken.

Ik heb echt mijn best heb gedaan om vooral geen warme genegenheid te voelen richting meneer A.J. Fikry, maar ik ben daar jammerlijk in gefaald, de wat norse, egocentrische en recalcitrante Fikry viel bij mij in de smaak, zijn afkeer van uitgevers vond ik hilarisch en zijn afkeer van schrijvers ontmoeten, ja dat begreep ik wel.

Hoewel hij gek is op boeken en een boekhandel heeft, houdt A.J. niet zo erg van auteurs. Hij vindt het maar onbeschaafde, narcistische, malle en over het algemeen onaangename mensen. Hij probeert auteurs wier boeken hij bewondert te mijden uit angst dat hun boeken door een ontmoeting voorgoed worden verpest.

Ook ik ben altijd bang dat schrijvers die ik bewonder enorm tegenvallen in het echt, waardoor mijn liefde voor hun boeken wellicht verpest wordt. Vorige week durfde ik het na 2 jaar weer eens aan en dat ging meer dan goed, het werkt tegenovergesteld weet ik nu (klik), Fikry daarentegen bleef zijn kont tegen de krib gooien en dit komt het boek alleen maar ten goede.

Als ik tijd had gehad, dan had ik dit boek het liefst in één ruk uitgelezen. Ik heb genoten vanaf de eerste tot aan de laatste letter en ondanks dat ik een groot liefhebber van literatuur ben en niet veel romans lees was dit juist het perfecte boek voor mij: Fikry vertelt namelijk voorafgaand aan ieder hoofdstuk (14 stuks in totaal) iets over een bepaalde situatie en haalt hierbij literatuur aan en ook in het boek zelf strooit hij kwistig met titels en schrijvers -van Roald Dahl tot J.D. Salinger- waardoor ik steeds potlood en papier bij de hand hield om deze te noteren en als ik het boek daarentegen al kende, was het gelijk een feest van herkenning.

Kijkend naar de omslag kun je niet vermoeden hoe mooi dit boek is en gelukkig maar, want daardoor behoudt dit boek zijn wat “saaie uitstraling” waardoor de verrassing voor de lezer alleen maar groter is, uitstekend gekozen wat mij betreft!

4 / 5 sterren tsja, meneer A.J. Fikry en zijn boekwinkel; daar zal ik nog regelmatig aan terug denken.

Winactie:

Ben jij na het lezen van mijn recensie nieuwsgierig geworden, dan komt dat goed uit, jij kunt dit boek winnen! Wat moet jij hier voor doen:

  • Vult je naam en een geldig e-mailadres in op het contactformulier hieronder
  • Je krijgt +1 bonuspunt als jij Sandra schrijft en leest volgt via Facebook (klik) en/of Twitter (klik)
  • Je krijgt +1 bonuspunt als jij de volgende zin op Twitter deelt “Ik maak kans op het boek De verzamelde werken van A.J. Fikry van Gabrielle Zevin via   Doe jij al mee?”

 

Heel veel succes!

 

Sandra

——————————————————————————————————————————————————

Helaas, deze winactie is gesloten, niets gewonnen, niet getreurd, in oktober volgt er weer een winactie op Sandra schrijft en leest!

——————————————————————————————————————————————————

Voorwaarden:

  • Je woont in Nederland.
  • Je bent 18 jaar of ouder
  • De sluitingsdatum voor deze winactie is zondag 14 september om 23.59 uur
  • De bekendmaking van de winnaar is op maandag 15 september 2014 op mijn blog. De winnaar ontvangt dezelfde dag een e-mail
  • De winnaar reageert binnen 1 week op mijn e-mail, anders ben ik genoodzaakt een nieuwe winnaar te kiezen

 

Graag wil ik Uitgeverij Atlas contact bedanken voor het toesturen van het recensie-exemplaar en het exemplaar voor mijn winactie!

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn boekrecensie van Het volmaakte huis van Diana van der Wal

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Het volmaakte huis van Diana van der Wal met jullie. Dit boek las ik in augustus ter afwisseling van de klassiekers, even tussendoor mijn hoofd leegmaken met een fijne roman.

Het volmaakte huis

 

Algemene gegevens:

  • Titel: Het volmaakte huis 
  • Schrijver: Diana van der Wal
  • Uitgever: eigen beheer
  • Jaar: 2014
  • ISBN: 9789081209106
  • Aantal pagina’s: 210
  • Genre: roman
  • Voeg het boek direct via Goodreads toe aan jouw NTL lijst

De schrijver:

Diana van der Wal heeft het aangedurfd een tweede roman uit te brengen, zij schreef dit boek speciaal voor ons, lezend Nederland. Opeens kon geen boek Van der Wal nog boeien, hetzelfde gevoel had zij over de “opgeklopte” schrijverswereld, en zie hier het resultaat.

Waar gaat dit boek over:

Fenne Oostings leven is een puinhoop. Fennes vriend, een Amerikaanse popartiest, is net overleden aan een overdosis heroïne, ze is gevlucht voor de paparazzi en de harde kritiek die ze over zich heen heeft gekregen, en met haar ouders heeft ze al heel lang een slechte relatie. Ze besluit terug te gaan het Drentse dorp waar haar vader geboren is.
Steven ontmoet haar op de veiling van een huis waar ze allebei jeugdherinneringen aan hebben. Fenne doet zo’n belachelijk hoog bod op het huis dat Steven het moet laten gaan. Hij is aannemer, en als ze vervolgens aan hem vraagt of hij het huis voor haar wil verbouwen komt hij er tot zijn eigen verbazing achter dat hij daar helemaal geen problemen mee heeft.
Fenne en hij praten graag met elkaar en merken dat ze iets belangrijks gemeen hebben: ze hebben allebei hun partner verloren. Fenne heeft hier nog heel veel moeite mee, moet alles wat er gebeurd is nog verwerken. Steven is al snel zo verliefd dat hij haar, ondanks dat ze nog niet toe is aan een nieuwe relatie, niet meer los kan laten. Hij helpt haar met haar huis en met haar verdriet. Gaandeweg komt hij erachter dat dit niet het enige is dat haar dwarszit (bron tekst: klik).

Wat vond ik van dit boek:

Er ontwikkelt zich een prille liefde tussen Fenne en Steven. Steven weet niet alles over het wilde verleden van Fenne en Fenne weet op haar beurt nog niet alles van Steven, zijn vrouw is aan een slepende ziekte overleden en de man van Fenne overleed aan een overdosis drugs. Fenne en haar ouders hebben geen sterke band, zij voelt zich vaak onbegrepen door hen. Steven heeft daarentegen wel een goede band met zijn ouders maar in het begin van de prille liefde tussen hem en Fenne is er nog weinig begrip vanaf de kant van zijn ouders (dit is een kort inleiding naar dit citaat).

citaat

Als je het citaat hierboven leest merk je dat het verhaal zonder enige onderbreking overloopt van Steven naar Fenne, het citaat begint vanuit Steven over het fijne uitstapje met Fenne en zonder een onderbreking in de vorm van een lege regel of zelfs een nieuw hoofdstuk wordt het verhaal opeens vanuit Fenne verteld. Tijdens het lezen moet je dus continue alert zijn, wanneer wordt het verhaal verteld vanuit Steven en wanneer vanuit Fenne? Dit haalde voor mij de snelheid uit het verhaal en dat terwijl ik het verhaal an sich goed vind. Ik vind dat Van der Wal zichzelf duidelijk te kort heeft gedaan door geen rustpunten in het verhaal in te bouwen op zo’n moment in de vorm van een simpele lege regel of door het aanbrengen van hoofdstukken, want ook deze ontbreken in haar boek, waardoor je mijns inziens de snelheid én het plezier van het lezen uit dit boek haalt.

Het voelt alsof ik als lezer bijna een lappendeken zelf aan elkaar moet breien, alsof de schrijver dit zelf vergeten is. Ik vind dit zeer vervelend tijdens het lezen, vooral omdat lezen voor mij pure ontspanning betekent, bij een studieboek weet je dat je je moet inspannen maar bij een roman wil ik geëntertaind worden door de schrijver, ik wil een volledige lappendeken krijgen en als ik die niet krijg dan wil ik op zijn minst een foutloos boek. Want taalfouten zaten erin, na pagina 60 stopte ik met het noteren van deze fouten, ik snap dat een redacteur één taalfout over het hoofd kan zien maar als een redacteur al in 60 pagina’s zoveel taalfouten laat liggen, dan vind ik het enorm jammer. Ik ga er vanuit dat alle taalfouten er voor een tweede druk uitgehaald worden.

Als ik een boek lees en recenseer voor mijn boekenblog, dan moet ik kritisch zijn, kritisch over het boek maar ook over de techniek en de schrijver zelf. Het verhaal is mooi maar komt mijns inziens niet goed tot zijn recht en dat vind ik enorm jammer, je merkt in het boek dat Van der Wal haar best heeft gedaan, ze heeft trappetjes aangebracht, er zit humor in, het liefdesverhaal is mooi maar het boek hapert aan alle kanten door de taalfouten, de gekozen stijl en het ontbreken van juiste rustpunten.

2 / 5 sterren  Van der Wal vind ik een schrijver met potentie en ik ben benieuwd hoe zij zich verder gaat ontwikkelen en welk thema haar volgende boek heeft.

Tot de volgende keer!

 

Sandra

 

Graag wil ik de schrijver Diana van der Wal bedanken voor het toesturen van dit recensie-exemplaar.

Mijn boekrecensie van Rafaël van Christine Otten

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Rafaël van Christine Otten met jullie. Christine beschrijft helaas een zeer actueel thema: het migratie vraagstuk. Ondanks dit zwaar beladen onderwerp is de schrijver er mijns inziens in geslaagd om hier een boek over te schrijven dat puur en eerlijk is.

Rafael

 Algemene gegevens:

  • Titel: Rafaël
  • Schrijver: Christine Otten
  • Uitgever: Atlascontact
  • Jaar: 2014
  • ISBN: 9789025442514
  • Aantal pagina’s: 219
  • Genre: literaire non-fictie

De schrijver:

Christine Otten debuteerde in 1995 met de roman Blauw metaal en haar vorige roman  “Om adem te kunnen halen” gaat over haar eigen familiegeschiedenis en staat inmiddels op mijn nog te lezen boeken lijst.

Waar gaat dit boek over:

Rafaël is de bezegeling van de liefde tussen de Nederlandse Winny en de Tunesiër Nizar, een baby, duidelijk geboren uit echte liefde.

Het boek speelt zich beurtelings af in Tunesië, België, Nederland, Italië en Griekenland, al naar gelang waar de hoofdpersonen zich op dat moment bevinden. Het boek begint met Rafaël, hij vertelt met een zacht kabbelend verhaal over hoe hij op de schouders van zijn papa zit in Tunesië, hij oreert dat zijn ouders denken dat hij niets begrijpt, maar hij verstaat, voelt en ziet alles. Hij hoort een discussie aan tussen zijn vader en opa maar voelt later als hij op bed ligt de geruststellende arm van papa om hem en zijn mama heen. Na dit hoofdstuk neemt de ik-persoon Winny het verhaal over, afgewisseld met de personale verteller Nizar.

Winny is een Brabantse kapster en haar vader neemt haar mee op vakantie naar Kos na een misgelopen relatie van haar. Na een paar weken gaat zij terug naar Kos, zoekt een baan en eindigt bovenop een berg in een soort hostel. In deze hostel verblijft Nizar ook en als hij merkt dat Winny ziek is, koopt hij medicijnen voor haar en verzorgt haar. Wat volgt is een onstuimige liefdesrelatie waarin Nizar zichzelf maar mondjesmaat bloot geeft aan Winny, de liefde rent voor de daadwerkelijke kennismaking uit, puur en liefdevol in alle opzichten.

Winny en Nizar trouwen en gaan in Tunesië wonen omdat Nizar geen verblijfsvergunning krijgt voor Nederland. Als er rellen uitbreken doet Nizar hetgeen elk mens zou doen, hij stuurt zijn zwangere Winny naar Nederland en doet er alles aan om haar ervan te overtuigen dat zij niet veilig is in Tunesië. Hij belooft haar snel achterna te reizen; dat deze belofte van Nizar een ware hel inhoudt kunnen zij dan nog niet weten….. Europa sluit de grenzen.

Wat vond ik van dit boek:

Toen ik dit boek meenam bij de bibliotheek besloot ik om geen recensie over Rafaël  te schrijven, soms is het fijn een boek te lezen en tijdens het lezen geen schrijfstijl te hoeven onderzoeken of details te noteren, maar al halverwege het boek wist ik het zeker, ik moest hier een boekrecensie over schrijven, ik moest dit boek met jullie delen en voor het eerst besloot ik een recensie te gaan schrijven zonder op (voor recensies) belangrijke details te letten en het puur vanuit mijn beleving met jullie te delen (al kan ik het niet laten om ook de technische kant toe te lichten, daar ben ik een boekenblogger voor).

Ik moest even wennen aan de schrijfstijl van Christine Otten, haar stijl is rauw en zonder opsmuk en juist dat past bij dit verhaal, bij dit boek. Wat ik verder heel mooi vind aan de stijl van Christine, is dat zij juist niet de woorden heeft gebruikt die van dit boek een meeslepend drama had kunnen maken, ze is puur uitgegaan van feiten zonder daar een meeslepend karakter aan mee te geven, ik vind dat knap, ik bedoel, hoe verleidelijk kan het zijn om een mensonterend verhaal net even een druppel van een meeslepend karakter mee te geven? Daarmee bewijst Christine Otten voor mij dat zij een schrijver met lef is.

Het migratie vraagstuk houdt vele mensen bezig, waarom mag ik wel op vakantie naar Tunesië en waarom mag Nizar, getrouwd met een Nederlandse vrouw en vader van hun zoon niet in Nederland wonen? Hoe hartverscheurend is het dat gezinnen hierdoor uit elkaar gereten worden, wat een mensonterende omstandigheden. Het boek maakte dat ik hier over ging nadenken, dingen heb opgezocht over de plekken waar Nazir gevangen heeft gezeten en ik heb uiteraard de uitzending van DWDD opgezocht waarin o.a. Christine Otten en Winny te gast waren (klik). Het gevoel waarmee dit boek mij achterliet was enerzijds droevenis, droevenis om wat een medemens werd aangedaan en anderzijds vond ik de pure liefde tussen Winny en Nizar heel ontroerend. Ik kijk vanaf nu met heel andere ogen naar Lampedusa en daar ben ik Christine dankbaar voor.

En dan de omslag, zo bijzonder, alsof de vader deze “vleugels” aan zijn kind gaf om veilig bij zijn moeder te kunnen zijn in Nederland, terwijl hij gevangen zat, ver van hen vandaan………

4 / 5 sterren een zeer indrukwekkend boek dat je zeker aan het denken zal zetten, maar ook een boek over twee verliefde mensen, die er alles maar dan ook alles voor over hebben om bij elkaar te zijn.

Tot de volgende keer!

 

Sandra