RECENSIE Slapend rijk van Franca Treur

Foto 08-03-18 10 18 43

Slapend rijk van Franca Treur was één van de boeken waar ik naar uitkeek dit (komende) voorjaar (klik) en ik was dan ook super blij dat de uitgever mij een recensie exemplaar stuurde.

Lees verder RECENSIE Slapend rijk van Franca Treur

Advertenties

Mijn nog te lezen boeken stapelen zich op

Foto 09-03-18 16 18 25

Mijn te lezen boeken stapel is de afgelopen maanden flink gegroeid, ik kocht o.a. Ronja de roversdochter van Astrid Lindgren uit jeugdsentiment, Introvert Doodles omdat ik ze zo herkenbaar vond en meerdere boeken bij een nieuwe kringloopwinkel in mijn woonplaats (ja ook Rond de wereld in 160 eilanden). Tsjah en dan heb je ineens een behoorlijke stapel ongelezen boeken in huis.

Ik heb inmiddels Dorsvloer vol confetti van Franca Treur gelezen (wat een debuut!) en ik lees momenteel Ik kom terug van Adriaan van Dis. In dit tempo moet het mij lukken om in iedergeval alle boeken op de foto te lezen dit jaar, ik noem maar eens een uitdaging? Daarbij zijn, Rond de wereld in 160 eilanden van Boudewijn Büch, Taal is zeg maar echt mijn ding van Paulien Cornelisse, Introvert Doodles en Neem een geit, leven voor gevordenen van Claudia de Breij, boeken met korte verhalen, ideaal om er even tussendoor bij te pakken.

Verder heb ik mijn Goodreads app verwijderd van mijn iPhone, ik word er nerveus van en ik heb weer ouderwets pen en papier gepakt en mijn “te lezen boeken” lijst overgeschreven in een mooi boekje, veel leuker om naar te kijken in plaats van zo’n stomme app. En mijn gelezen boeken van dit jaar  heb ik ook maar gelijk in hetzelfde mooie boekje overgeschreven.

Vertel eens eerlijk, hoeveel ongelezen boeken staan er bij jou in de kast?

 

Onderweg naar boekenweek 2018

boekenweekgeschenk

Van 10 tot en met 18 maart is het boekenweek en ik verheug mij hier op! Niet alleen krijgt iedereen bij besteding van €12,50 aan Nederlandstalige boeken het boekenweekgeschenk (papier of als ebook) -dit jaar geschreven door Griet Op de Beeck-, ook kun je het essay Natuur van Jan Terlouw voor slechts €3,50 aanschaffen. Oh en wellicht onnodig om te vermelden maar Natuur is dit jaar het thema.

Beide auteurs maken tevens een “signeer rondreis” door Nederland en Griet Op de Beeck doet ook mijn woonplaats aan en natuurlijk laat ik mijn boekenweekgeschenk dan graag door haar signeren.

Agenda van Jan Terlouw (klik hier)

Agenda van Griet Op de Beeck (klik hier)

https://www.instagram.com/p/Bf9X25cnaZk/?taken-by=boekenweeknl
Via Boekenweeknl Instagram

Het feest brak afgelopen maandag al los voor Griet Op de Beeck:

  • Radio interview VPRO Nooit meer slapen van maandag 5 maart klik hier
  • DWDD interview van 5 maart over het boekenweekgeschenk klik hier
  • Magazine Linda, de eerste twee bladzijdes van het boekenweekgeschenk vind je hier
  • Volkskrant (alleen via abonnement): Griet en Jan correspondeerden met elkaar klik hier
  • Wist je dat het boekenweekgeschenk dit jaar ook voor het eerst in het Fries wordt uitgegevenklik hier
  • Morgen, 9 maart vindt het jaarlijkse Boekenbal plaats
  • In het magazine Spoor (NS) staat een wandeling met interview met Griet in haar stad Gent

En dan de grote hamvraag, wat ga ik zelf aanschaffen tijdens de boekenweek? Ik denk dat ik in ieder geval Pier en Oceaan van Oek de Jong koop, deze staat al een eeuwigheid om mijn wensenlijstje.

Verheug jij je op de komende boekenweek en wat ga jij zeker aanschaffen?

Oh en vergeet niet dat jij op zondag 18 maart de gehele dag GRATIS met de trein mag reizen als je het boekenweekgeschenk 2018 bij je hebt. Meer hierover vind je achter in het boekenweekgeschenk.

De voorjaarsbrochures 2018

Voorjaarsbrochures
Via (license)

De boekhandelaren hebben deze brochures natuurlijk al maanden geleden ingekeken, dus is het de hoogste tijd om ook een kijkje te nemen en te zien wat er dit voorjaar uit komt.

Ik heb de (voor mij) belangrijkste literaire voorjaarsbrochures voor jullie onder elkaar gezet:

Na het doorbladeren van de brochures sprongen er direct twee boeken voor mij uit: Oude Wegen van Mathijs Deen bij Thomas Rap (eerder schreef hij Brutus heeft honger) en het ligt inmiddels in de winkels en de nieuwe bundel van Franca Treur: Slapend rijk. Ik lees momenteel Dorsvloer vol confetti, schreef eerder een recensie over De Woongroep en ik las X&Y in 2016. Ik kan niet wachten op Slapend rijk!

 

Vertel, naar welk boek kijk jij uit dit voorjaar?

 

Mijn boekrecensie van Tonio van A.F. Th. van der Heijden

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Tonio van A.F. Th. van der Heijden met jullie, en dat doe ik niet alleen, dat doe ik samen met mijn boekenblog collega Sue van Boekenz (klik).

tonio

Tonio | A.F.Th. van der Heijden | ISBN 9789023465720  | 640 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2011 | Uitgever De Bezige bij | Literatuur | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

Volgens mij was het begin oktober dat Sue en ikzelf besloten iets samen te gaan doen, liefst in de vorm van een literaire boekenclub, hier zouden wij niet alleen onszelf een plezier mee doen maar hopelijk ook anderen inspireren om weer eens literatuur te gaan lezen. Na een poosje nadenken over de vorm en de naam waren wij er uit, we zouden iedere twee maanden samen een boek lezen en recenseren, alleen….. toen kwam zaterdag 15 november, de dag waarop ik besloot te stoppen met mijn boekenblog, uiteraard heb ik dezelfde dag Sue hier over gemaild en we besloten eigenlijk gelijktijdig dat we onze recensies wel zouden plaatsen, maar dan zonder een vervolg. We kozen Tonio van A.F.Th. van der Heijden.

De schrijver

In 1978 verscheen het eerste boek van A.F.Th. van der Heijden, een verhalenbundel, een jaar later volgde De draaideur en in 1983 verscheen het eerste boek van wat men de “de tandeloze tijd” cyclus noemde, het onderscheid was gemaakt, zijn stempel was gedrukt, hij liep naast het geëffende pad en trok daarmee destijds mijn aandacht!

Het boek en mijn mening

Laat ik beginnen met te zeggen dat niets maar dan ook werkelijk niets uit mijn boekrecensie van Tonio het boek recht zal doen, mijn woorden zijn niet toereikend voor dit boek, voor het gevoel dat dit boek mij gaf. Als een boek diepe indruk op je maakt dan kun je als boekenblogger een poging doen om dit te verwoorden tijdens je recensie, maar zelfs nu tijdens het schrijven van mijn recensie weet ik al dat dit mij nooit gaat lukken. De zoon van de schrijver overleed; een vader verloor hiermee zijn kind, een moeder verloor hiermee haar kind……..

Tonio is de zoon van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich. Op 23 mei 2010 werd Tonio op de fiets aangereden door een auto. Niet lang na dit vreselijke verkeersongeval overleed hij op 21-jarige leeftijd in het ziekenhuis.

Een jaar later, mei 2011, verscheen het boek Tonio, een requiemroman van A.F. Th. van der Heiden, waarin hij sprak over dit verlies. Het boek werd in mei 2012 bekroond met de Libris Literatuurprijs en later in datzelfde jaar ontving de schrijver de NS Publieksprijs.

Het boek begint met het einde: het vreselijke ongeluk en het overlijden van Tonio, waarbij afwisselend een prachtig verhaal over hoe Van der Heijden ooit zijn vrouw ontmoette en het leven van Tonio wordt verteld.

Sommigen vonden dat Van der Heijden een bijna idyllisch beeld schetste van zijn zoon in Tonio anderen noemden Van der Heijden langdradig, maar wie zijn wij om daar over te oordelen? Want wat is de scheidingslijn tussen het boek beoordelen en hetgeen erin staat, de woorden van een rouwende vader? Is niet ieder kind uniek voor zijn ouders en is niet iedere ouder (bijna) idyllisch over zijn kind en dan die scenes die te lang duren volgens sommigen…. geeft dát nu juist niet weer waar rouwen over gaat: tegen onbegrip aanlopen? Rouwen duurt lang en gaat tergend langzaam, Tonio is het boek van een rouwende vader, niet meer, niet minder……..

Ik zou dit boek nooit kunnen opnemen in een “boekenlijstje” of het durven benoemen als een “favoriet” boek, of het boek benoemen als een “aanrader”. Ik zou de techniek kunnen bespreken, aangeven of ik vind dat het boek goed is opgebouwd, maar zelfs daar waag ik mij niet aan. Nee, ik geef mijn blijk van medeleven aan Van der Heijden middels mijn simpele en totaal overbodige boekrecensie………

De sterren

5 / 5 sterren. Ik geef dit boek 5 sterren omdat dit boek heftige emoties bij mij losmaakte, het raakte mij, ik voelde het, wat een onmenselijk groot verdriet ………..

Lees hier wat Sue over Tonio heeft geschreven: (klik)

Sandra

Mijn boekrecensie van Suzanne en Edouard Manet van Thera Coppens

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Suzanne en Edouard Manet van Thera Coppens met jullie. Dit boek werd genoemd door het boekenpanel bij De Wereld Draait Door (klik). Grietje Braaksma was behoorlijk enthousiast over dit boek, nu ik het uit heb, snap ik dat volkomen!

Thera Coppens

Suzanne en Edouard Manet | Thera Coppens | ISBN 9789029088565  | 368 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2014 | Uitgever Meulenhoff | Historische literaire  | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

De schrijver

Thera Coppens (1947) is auteur van vele historische publicaties en laat ik daar nu heel erg van houden! Ik heb eerder genoten van haar boek Tien vrouwen op Soestdijk en bezocht aansluitend Paleis Soestdijk, mooier dan dat wordt het niet. Coppens schrijft niet alleen boeken maar levert ook bijdrages voor o.a. het tijdschrift Nouveau en het NRC. Haar werk omvat tevens kinderboeken en kindermusicals, een veelzijdige schrijver dus.

Het boek en mijn mening

Suzanne en Edouard Manet is een boek dat gebaseerd is op historische publicaties, Coppens heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar dit echtpaar, Suzanne, de Nederlandse pianiste en Edouard, de Franse kunstschilder. Dit onderzoek bestond onder andere uit de correspondentie tussen deze echtelieden in een tijd dat Suzanne in Zuid-Frankrijk woonde en Edouard meehielp bij de verdediging van Parijs tijdens de Frans-Duitse oorlog. Verder kaart Coppens ook de periode aan van Suzanne terwijl ze nog in Zaltbommel woont, inclusief alle ontwikkelingen, of moet ik zeggen alle perikelen rondom hun huwelijk.

In 1847 reist Suzanne op aanraden van Franz Liszt naar Parijs om daar haar pianostudie voort te zetten die in Zaltbommel reeds begon. Zij geeft in Parijs pianoles aan de broers Manet. Al in 1851 raakt zij onverwachts zwanger, ongehuwd zwanger om precies te zijn (volgens de biografieën van Edouard Manet is hij de vader maar hierover bestaat twijfel).

Daar zat ze alleen, in de diepste wanhoop. De muzikant die haar kind had verwekt, stelde er geen prijs op om vader te worden. Haar verliefde illusies lagen in scherven. Geen liefkozingen meer om te troosten. Duizelig van ellende en onzekerheid ging ze naar haar muziekschool, ondanks alles hopend dat ze Monsieur Koëlla ergens zou zien. Misschien vertelde hij haar dat er in Parijs vrouwen te vinden waren die een ongewenste zwangerschap konden beëindigen. Sommige voedsters en vroedvrouwen hadden op dat gebied een reputatie. Het idee alleen al vormde voor een protestants meisje als Suzanne een pijnlijke belediging. In de eenzaamheid van haar kamertje gingen haar gedachten naar de kloosters en ziekenhuizen waar ongewenste baby’s in de houten rol bij het portaal werden gelegd en met een enkele draaibeweging uit het leven van hun moeders verdwenen. Honderden anonieme vondelingetjes waren daarna in weeshuizen ondergebracht. Suzanne achtte zo’n toekomst uitgesloten voor haar kind.

Suzanne lijkt de wanhoop nabij, anno 2014 zou dat overbodig zijn maar we hebben het hier over 1851, het jaar waarin president Charles Louis Napoleon Bonaparte de macht grijpt en hiermee een einde aan de Tweede Franse Republiek maakt. Niet bepaalt het moment om als vrouw zijnde eens flink de kont tegen de kribbe te gooien. Omdat haar ouders net hun zoon hebben verloren besluit zij hen niet te vertellen van de schande die haar is overkomen, uit bescherming. En dat typeert Suzanne enigszins, bovenal lijkt zij eerder aan anderen te denken dan aan haarzelf, maar wellicht was dit het tijdsbeeld van de vrouw in de 19e eeuw?

Drie en een half jaar later loopt zij, Suzanne met Leon, haar zoon, aan de hand de kerk in, alwaar hij wordt gedoopt onder het toeziend oog van Edouard Manet, zijn Peetoom maar het duurt tot 1863 voordat hij eindelijk met Suzanne trouwt, terwijl hij zich gelijktijdig vermaakt met andere schoonheden (van sommige maakt hij een portret) ontvangt zij in o.a. Renoir, Sisley en Zola in haar salon .

Thera Coppens heeft gelukkig een beeldende manier van schrijven, je hoort bijna de ruisende rokken van Suzanne en je ruikt bijna de lijnzaadolie van Edouard. Het boek is in een vertellende stijl geschreven en het is bijna een encyclopedie te noemen van de 19e eeuw, het staat bomvol met informatie, extra informatie om precies te zijn. Liefhebbers van historische literatuur, historische romans of biografieën kunnen hun hart ophalen aan dit boek, heerlijk!

Het enige minpuntje aan dit boek zijn de verwijzingen (c.q. noten) – 1 – ze hielden maar niet op (maar liefst 453 stuks), af en toe irriteerde ik mij hier zo erg aan dat ik mijn e-reader aan de kant legde. Normaliter vind ik het fijn om recensie-boeken op mijn e-reader te lezen, ik maak allerlei aantekeningen in mijn Kobo, ideaal maar die verwijzingen zijn een nachtmerrie op een e-reader, je bladert niet eenvoudig even naar het einde van het boek om de verwijzing op te zoeken en dan weer verder te lezen, het kan wel, maar het is niet handig. Dit vind ik dus typisch een boek dat je als papieren exemplaar moet lezen, als ik dit boek in mijn plaatselijke bibliotheek tegenkom ga ik het zeker herlezen, in alle rust, heerlijk.

Wat ik erg mooi vond waren alle foto’s van de schilderijen van Edouard Manet, prachtig, ik moet wel eerlijk bekennen dat ik de foto’s  op mijn laptop bekeken heb omdat ik geen kleurenscherm op mijn Kobo heb.

De sterren

3,5 / 5 sterren, ik heb genoten en ik ga zeker meer lezen over dit bijzondere echtpaar!

Sandra

Suzanne en Edouard Manet heb ik als e-book ontvangen van Uitgever Meulenhoff. Het feit dat ik dit boek van de uitgever heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik Uitgever Meulenhoff hartelijk danken voor het e-book.

Ik zocht op Youtube naar wat beeldmateriaal van Suzanne en Edouard Manet en kwam een mooi interview tegen van RTV Baarn waarin Thera Coppens over haar boek vertelt