Mijn boekrecensie van Heilbrons hel van Jannetje Koelewijn

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Heilbrons hel van Jannetje Koelewijn met jullie. Het was de bedoeling dat deze recensie maandag online kwam maar helaas kwam er iets tussen.

Heilbrons hel Jannetje Koelewijn

Heilbrons hel | Jannetje Koelewijn | ISBN 9789025444341  | 320 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2014 | Uitgever Altas Contact | Literaire roman | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

De schrijver

Jannetje Koelewijn (1959) is redacteur bij het NRC en schrijver, Heilbrons hel is haar zesde boek. Haar eerste boek werd uitgebracht in 1994: Het koningsdrama Fokker (welke ik een jaar later las).

Het boek en mijn mening

Toen ik begon met bloggen benoemde ik altijd alle hoofdrolspelers in mijn recensies, daar ben ik later mee gestopt omdat ik er geen toegevoegde waarde in zag. Toch benoem ik hen bij deze recensie wel, zodat het duidelijk is wie wie is en hoeveel aandacht Koelewijn hier aan heeft gegeven:

  • Lucas Pauw, Officier van Justitie, gescheiden van Suzanne, heeft 2 dochters
  • Willem Berkhout, (Bill) Hoofd Marktmisbruik van TFM*, zoon van hartspecialist
  • Axel de Beaumont, Makelaar in de liefde (zoekt nieuwe liefde voor Lucas Pauw)
  • Cor Heilbron, CEO van B4YOU, getrouwd met Jeanel, heeft 2 zonen en 1 dochter
  • Dirk, butler/chauffeur van Heilbron
  • Etienne Godefroij, voormalig Minister van Binnenlandse zaken nu baas van TFM*
  • Françoise den Tex, journalist, interviewt Heilbron.

Als ik 3 hoofdrolspelers zou moeten aanwijzen dan zouden dat Lucas Pauw, Heilbrons en Francoise den Tex zijn, van hen lees je zowel over hun zakelijk leven als over hun privéleven, van de overige lees je weinig over hun privéleven maar des te meer over hun werk.

Heilbrons hel vertelt het verhaal over Lucas Pauw die naarstig op zoek is naar een nieuwe vrouw in zijn leven, omdat hij een gebrek aan zelfvertrouwen lijkt te hebben schakelt hij hier De Beaumont voor in, een makelaar in de liefde. Dat deze opdracht hem € 10.000,= kost lijkt hem in eerste instantie niet te raken, totdat hij hoort dat hetzelfde bedrag ook nog eens betaald moet worden als hij daadwerkelijk de liefde van zijn leven ontmoet. Pauw mag dan geen zelfvertrouwen hebben, zelfkennis heeft hij des te meer. Ja hij werkt er aan om af te vallen, om beter in de smaak te vallen bij het vrouwelijk schoon, maar hij verdient soms iets extra’s, een lekker stuk kaas, omdat hij zo zijn best doet.

Cor Heilbron zou ik bijna een self made man willen noemen, you name it, he did it, hij heeft zijn leven lang keihard gewerkt om daar te komen waar hij nu is, wereldwijd wordt hij bejubeld om zijn bedrijf, alleen in Nederland ziet men een CEO van een beursgenoteerd bedrijf niet als zodanig. Françoise den Tex interviewt Heilbron en vraagt hem honderd uit over zijn leven en zijn werk. Heilbron voelt zich goed in die rol, de geïnterviewde, hij staat even in het middelpunt van de belangstelling en hij is een kei als het om bruggetjes bouwen aankomt, moeiteloos stuurt hij Françoise den Tex de richting op die hij wil inslaan en hij laat daarmee niets aan het toeval over.

Twee van Bill zijn medewerkers zijn een handel met voorkennis op het spoor. Zij vermoeden dat Cor Heilbron met voorkennis aandelen van Leopard heeft gekocht, vlak voor een grote overname en ze direct daarna heeft verkocht, met pak ‘m beet acht ton winst. Bill stapt hiermee naar Etienne Godefroij en als nieuwbakken baas van TFM ruikt Godefroij zijn kans en wat voor een kans, hij gaat de CEO van B4YOU met slechts één ferme tik uit het spel slaan. Lucas Pauw is als Officier van Justitie betrokken bij TFM en de zaak Heilbron, althans, zaak, wordt het überhaupt een zaak? Welke fouten maakt Godefroij en waarin faalt Françoise meerdere keren?

Als je mijn blog al een poosje volgt dan weet je dat ik veel waarde hecht aan de mening van Wim Brands (VPRO Boeken) en de recensies van NRC Boeken. Beide waren positief over Heilbrons hel en nu ik het boek uit heb snap ik dit nog meer. Hoe Koelewijn alle karakters heeft uitgediept, zelfs de karakters waarvan je denkt dat die er verder niet toe doen in het verhaal (bijvoorbeeld De Beaumont en later de vader van Lucas Pauw) maar toch helpt deze uitdieping je verder het verhaal in. Het boek heeft een wat lange aanloop door de uitdieping van de karakters, maar Koelewijn heeft dit prima opgelost door versnelling te geven aan de oeverloze gesprekken van Godefroij en de gesprekken tussen Heilbrons met Françoise den Tex.

Je merkt tijdens het lezen dat Koelewijn niet zomaar een verhaal schrijft, ze heeft onderzoek gedaan, weet waar zij het over heeft en moet een rolmodel in haar hoofd hebben gehad toen zij aan het personage Heilbron dacht. De beste man is zo goed neergezet door haar dat ik mij afvraag waar de beste man rondloopt, zou ik hem tegen kunnen komen? Omdat ik door mijn werk als Directiesecretaresse AFM (Autoriteit Financiële Markten) ken en doordat ik op de hoogte ben van het werk van AFM weet ik wat een inval kan betekenen bij een bedrijf, vooral bij een beursgenoteerd bedrijf en hierdoor kan ik met volle overtuiging zeggen dat de schrijver weet waar zij het over heeft, ik herken de handelingen, het soort gesprekken, mannen als Godefroij en Heilbrons komen voor in het zakelijk leven, het verhaal ís geloofwaardig van de eerste tot aan de laatste pagina, prachtig gedaan!

Leuk detail: Etienne Godefroij haalt graag schrijvers en boeken aan:

Godefroij knikte hem bemoedigend toe. ‘Ik kan me daar ook intens kwaad over maken. Al kan ik die woede wel beter beheersen dan vroeger. Dat wil zeggen, het gevoel is nog steeds hetzelfde, maar verwijzend naar Plato… Heb je Plato gelezen? Moet je toch eens doen. Begin dan met de Politeia. Kan ik je echt aanraden. Verwijzend naar Plato zeg ik: de
geest moet de emoties beheersen. Ik probeer mijn woede om te zetten in daden. Kijk, Bill, of de mens van nature goed is of geneigd tot alle kwaad, dat zal me een zorg zijn. Maar zonder toezicht en zonder handhaving…

Ben je nog verder gegaan in Van oude menschen, komma, de dingen, komma, die voorbij gaan, puntje puntje puntje?’ Hij liet een grinnikend lachje horen. Bill lachte mee en ontspande zich iets. ‘Ik heb het net uit.’ ‘En? Wat vond je ervan? Voor mij is het een van de beste romans die de Nederlandse literatuur heeft voortgebracht. Zoals Couperus beschrijft hoe die vrouw op haar zevenennegentigste nog altijd denkt dat ze de moord op haar man geheim heeft gehouden terwijl de hele familie weet, of in elk geval vermoedt, of zou kunnen vermoeden, dat zij het gedaan heeft. Hoe heet ze ook al weer? Die vrouw bedoel ik?’

Als boekenworm geniet ik uiteraard enorm van dit soort leuke details!

De sterren

5 / 5 sterren, alsof het haar totaal geen moeite heeft gekost om dit boek te schrijven, Jannetje Koelewijn heeft het gewoon gedaan; ze heeft een geloofwaardig verhaal neergezet over een thema waarover men nooit raakt uitgesproken, chapeau, 5 sterren dik verdiend!

 

Sandra

 

* TFM: Toezichthouder Financiële Markten

 

Heilbrons hel heb ik als e-book ontvangen van Uitgever Atlas Contact. Het feit dat ik dit e-book van de uitgever heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik Uitgever Atlas Contact hartelijk danken voor het toesturen van dit e-book.

 

Advertenties

Mijn boekrecensie van Hollands Siberië van Mariët Meester

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Hollands Siberië van Mariët Meester met jullie. Dit is het eerste boek dat ik las voor “Een perfecte dag voor literatuur”. Het onderwerp van het boek vond ik boeiend en ik besloot gelijk om dit boek uit te kiezen voor mijn eerste recensie.

Hollands Siberie

Hollands Siberië | Mariët Meester | ISBN 9789029589581| 272 pagina’s |

Jaar van uitgifte (september) 2014 | Uitgever De Arbeiderspers | Literaire roman | flaptekst*

Voeg dit boek toe op: De derde persoon of  Hebban

De schrijver

Mariët Meester groeide op in Veenhuizen en is teruggekeerd naar het dorp, welke tevens het decor vormt van dit boek. Hollands Siberië is haar derde boek, zij heeft historische feiten als uitgangspunt genomen voor haar boek.

Het boek en mijn mening

Hollands Siberië speelt zich af in Veenhuizen, in de voormalige strafkolonie om precies te zijn. De franciscaan Peter Pex komt in 1936 als pastoor in dienst bij de rijkswerkinrichting op een plek waar nog geen andere pastoor het lang kon uithouden. Er leven zwervers, weeskinderen, dieven en geweldplegers, deze meent men “verpleegden” te moeten noemen. De pastoor neemt zijn taak serieus, zeer serieus kun je wel zeggen, zo probeert hij de ongewilde kinderloosheid van een stel op te lossen en gaat daarbij behoorlijk ver. Hij probeert een ieders problemen op te lossen maar hij lijkt daarbij zichzelf te vergeten?

Dan is daar WO II, de pastoor raakt betrokken bij het verzet, zijn huishoudster Martine raakt steeds meer betrokken bij de pastoor en zij krijgen een geheime liefdesrelatie waardoor het verhaal steeds spannender wordt, enerzijds door de “verboden” liefdesrelatie, anderzijds door WO II. Ook na WO II wordt het leven steeds zwaarder en de pastoor grijpt steeds vaker naar de fles, voor mij was het af en toe niet meer duidelijk of hij naar de fles greep door de omstandigheden in Veenhuizen, zijn verboden relatie met zijn huishoudster Martine, of was het misschien toch de druk van buitenaf van de rijkswerkinrichting waar hij niet meer tegen kon? Er bleef immers geen enkele pastoor lang in Veenhuizen en zit hij er in totaal toch zo’n 15 jaar.

Mariët Meester is er prima in geslaagd om dit mooie gelaagde verhaal te vertellen. Het boek begint met de pastoor en het eindigt met de pastoor, maar in de tussentijd worden vele lagen afgepeld, de wat zorgelijke pastoor die nachtenlang piekerend wakker ligt, de huishoudster op de bovenste etage met een kamer nauwelijks groter dan een kledingkast, de misdienaars, de familie’s, de verpleegden, allen worden prima neergezet door Meester. Wat is het dan toch wat ik mis in dit boek? Het duurde tot het einde voordat ik daar achter was.

Ik ben een jaar of 10 terug in Veenhuizen geweest, ik was daar in de buurt op vakantie en bezocht het Gevangenismuseum. Ik herinner mij dat ik door het dorp reed, op weg naar het museum en ik herinner mij ook dat ik het nogal indrukwekkend vond, het is een soort “dorp op zich”, alsof het afgesloten was van de wereld, interessant! Het Gevangenismuseum vond ik nog interessanter, je ziet de kooien waar de “verpleegden” sliepen, en laat ik het zo zeggen, mijn kledingkast is ruimer, ik vond het enorm benauwend, het gehele complex, een soort dubbel gevoel, interessant én benauwend, en dat is hoe het boek mij ook achterliet. Ja ik vond Hollands Siberië interessant, maar ik vond het ook benauwend en soms werkte de lieve pastoor mij op mijn zenuwen. Soms dacht ik, man, pak een rubberen hamer en mep jezelf in slaap, van mij part tot in den eeuwigheid, alsjeblieft zeg!

Ik ben een geduldig persoon, sommige mensen beweren zelfs dat ik over engelengeduld beschik, dat de pastoor mij zo irriteerde dat ik hem eigenhandig uit het boek wilde schuiven, dat zegt dus wel wat. En dat, dat is knap gedaan van Meester, mijn complimenten! Ik irriteer mij wel vaker aan een hoofdpersonage in een boek (James uit IJstijd van Maartje Wortel vond ik ook al zo’n irritante dropveter), maar ik voelde nog niet eerder de neiging om een hoofdpersonage eigenhandig uit een boek te schuiven.

Wat ik soms lastig vond tijdens het lezen waren de vele losse scenes in het boek, af en toe miste ik het, dat dingen niet bij elkaar kwamen, alsof de bindende factor ontbrak en dat ontdekte ik pas toen ik het boek uit had. Aan de andere kant zat er voldoende diepgang in het boek, de omschrijvingen van de diverse karakters vond ik zeer uitgebreid, maar de losse scenes in het boek leken soms los te zwerven, alsof ik zelf de touwtjes moest verbinden?

De omslag van het boek vind ik zeer goed gekozen, het geeft het veengebied en het desolate landschap van Veenhuizen goed weer. Verder vond ik het mooi dat de foto van de voorzijde van de omslag doorliep naar de achterkant van het boek. Noem mij een nerd, maar ik kan zoiets waarderen.

De sterren

4 / 5 sterren, ik heb genoten, mede doordat ik al veel gelezen heb over de geschiedenis van Veenhuizen (je houdt van historie of niet 😉 ) af en toe was het een feest van herkenning, andere momenten ergerde ik mij vreselijk aan de pastoor. Ik hoop dat dit boek er toe bijdraagt dat de historie van Veenhuizen nooit vergeten zal worden.

Ben jij benieuwd wat mijn collega boekenbloggers van Een perfecte dag voor literatuur van dit boek vonden: klik.

Sandra

Hollands Siberië van Mariët Meester heb ik ontvangen van uitgever De Arbeiderspers via “Een perfecte dag voor literatuur”. Het feit dat ik dit boek gratis van de uitgever heb ontvangen beïnvloed mijn mening over dit boek op geen enkele wijze. Graag wil uitgever De Arbeiderspers en Cathelijne van Not just any book, hartelijk danken voor dit boek.