Historische romans; Kenau en Het huis aan de Gouden bocht

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Het huis aan de Gouden bocht van Jessie Burton én Kenau van Tessa de Loo met jullie. Een dubbele recensie, omdat het ene boek het andere boek wás.

Historische romans

Kenau | Tessa de Loo | ISBN 9789029588461| 240 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2013 | Uitgever Arbeiderspers | Historische roman | flaptekst*

Voeg dit boek toe op: De derde persoon of  Hebban

Het huis aan de Gouden bocht | Jessie Burton | ISBN 9789021809519 | 368 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2014 | Uitgever Luitingh-Sijthoff | Historische roman | flaptekst*

Voeg dit boek toe op: De derde persoon of  Hebban

 De schrijvers:

Tessa de Loo, schrijver van diverse bestsellers schreef Kenau naar aanleiding van de film Kenau (2014). Haar nieuwste boek Een goed nest, verscheen vorige maand bij De Arbeiderspers.

Jessie Burton is een Engelse schrijver, Het huis aan de Gouden bocht is haar eerste roman, één die door de pers wordt geprezen, zeker gezien het feit dat zij als Engelse schrijver zo een helder beeld van Amsterdam tijdens de 17e eeuw heeft geschetst.

De overeenkomsten

  • Beide boeken spelen zich af in Nederland, in een ver verleden. Kenau in de 16e eeuw, tijdens de 80 jarige oorlog, de ander in de 17e eeuw, ten tijde van de gloriedagen van de VOC.
  • In beide boeken is de hoofdrol weggelegd voor een vrouw.
  • Beide boeken zijn op feiten gebaseerd, Kenau op het leven van Kenau Simonsdochter Hasselaer en Het huis aan de gouden eeuw op het poppenhuis van Petronella Oortman welke zij van haar man kreeg.
  • Beide boeken zijn geschreven door vrouwen.
  • Beide boeken zijn historische romans.

De verschillen

  • Kenau komt geloofwaardig over, Het huis aan de Gouden bocht mist dit mijns inziens.
  • Kenau wordt minder bloemrijk geschreven, maar is door de woordkeuze toch behoorlijk beeldend, je ziet Haarlem voor je, de stadsmuren, de poorten en je voelt de angst en de sterke wil om te overwinnen. Het huis aan de Gouden bocht speelt zich in een minder roerige tijd af, maar is veel meer bloemrijk geschreven en daardoor nog veel meer beeldend.
  • Burton heeft er voor gekozen om het poppenhuis als uitgangspunt te nemen, een voorwerp, bij Kenau is het uitgangspunt de film, de vrouw en de tijd waarin zij leefde.
  • Kenau bestaat tevens als film (2014), het zou mij niets verbazen als Het huis aan de Gouden bocht binnenkort ook verfilmd wordt.

Het huis aan de Gouden bocht

Misschien vond ik Het huis aan de Gouden bocht ongeloofwaardig omdat ik het las als een historische literaire roman en vond ik het verhaal bijna kinderachtig omdat het over een kind ging, vanuit de belevingswereld van een kind van 18 jaar geschreven was? Ik bedoel, Nella wordt neergezet als een feministe ten top in de 17e eeuw en mijns inziens is dit toch zeker een eeuw of 4 te vroeg? Nella wordt op een zeker moment als een sterke vrouw gezien door haar man, deze man heeft zij, gebaseerd op wat ik gelezen heb in het boek, maar een keer of 10 gezien. Daarbij, een sterke vrouw van amper 18 jaar, een meisje dat nog niets noemenswaardig heeft gedaan in haar leven, tenzij je het verkopen van en het bekijken van suiker als “sterk” omschrijft?

Nella snakt in het boek naar de aandacht van haar man, maandenlang dweept zij over hem, ze wil zijn armen om haar heen voelen, zijn mond op de hare voelen, maar waarom neemt zij zelf het initiatief niet, juist omdat vrouwen dat destijds nog niet openlijk deden, genegenheid ontving je, je dwong het in die tijd, zeker als vrouw zijnde, niet af*. Ik zei het al, ze wordt neergezet als een feministe, voor mij een tikkeltje ongeloofwaardig.

Door de woordkeuze en de bijna kinderachtige toon in het boek komt het verhaal niet geloofwaardig op mij over. Daarnaast heeft het mysterieuze gedeelte in het boek bij mij absoluut geen stof doen opwaaien, als lezer had ik al snel door wat hier achter zat. Wat ik erg mooi vond waren de prachtige omschrijvingen van de stad Amsterdam in de 17e eeuw, hoe het stadsbestuur werkte, hoe Nella over de Kalverstraat liep, de omschrijving van het huis zelf. En daardoor bleef ik doorlezen, om de prachtige omschrijvingen. Vond ik Het huis aan de Gouden bocht slecht? Nee, ik vond het een vermakelijk boek, het leest lekker weg, alleen de geloofwaardigheid mist en de spanningsboog is nihil. Ik ben erg benieuwd hoe Jessie Burton zichzelf verder gaat ontwikkelen als schrijver en of zij het historische genre trouw blijft of dat zij wellicht overstapt naar een ander genre.

Kenau

Alles wat ik stiekem had verwacht in Het huis aan de Gouden bocht kwam terug in Kenau, Kenau schaart zich wat mij betreft in hetzelfde rijtje als Opstand van Michelle Visser (klik), Evenbeeld van het duo Hoogstraaten (klik) en zelfs Victus, de val van Barcelona van Albert Sánchez Piñol (klik), al is deze laatste historische literatuur i.p.v. een historische roman.

Kenau wordt ijzersterk neergezet door Tessa de Loo, je voelt haar pijn, haar gemis en haar drang om te overleven. Je ruikt het buskruit, je voelt de stad op zijn grondvesten schudden, je voelt de vermoeidheid van Kenau en je voelt haar liefde voor haar kinderen, maar bovenal, je voelt haar kracht, waarmee zij poogt te overleven, keer op keer. Ik kende het verhaal uiteraard al, zoals ik ook al eerder over het poppenhuis van Het huis aan de Gouden bocht had gehoord, en ondanks dat het boek Kenau op een aantal punten afwijkt van het levensverhaal van Kenau was dit boek zoals ik het leven van Kenau Simonsdochter Hasselaer in gedachten voor mij zag. Ik heb genoten van dit boek en ik ga nu zeker de film Kenau kijken.

De sterren

3/5 sterren voor Het huis aan de Gouden bocht van Jessie Burton, een goed debuut van deze schrijver, ze heeft alle historische feiten uitgezocht, je merkt tijdens het lezen dat zij op details heeft gelet, dat zij zich verdiept heeft in het leven in Amsterdam in de 17e eeuw.

5/5 sterren voor Kenau van Tessa de Loo. Geweldig, simpelweg geweldig, dit is hoe een historische roman hoort te zijn mijns inziens. Ik verheug mij er op om binnenkort Kathelijne van Kenau van Lydia Rood te lezen, hetzelfde verhaal maar nu verteld vanuit de dochter van Kenau.

 

Sandra

 

* dit concludeer ik uit de vele werken die ik over de 16e, 17e en 18e eeuw heb gelezen. Natuurlijk namen vrouwen ook toen al het voortouw, echter, in de liefde waren zij over het algemeen niet diegene die zich vol overgave, openlijk, op hun man stortte.