Mijn boekrecensie van Oogst van Jim Crace

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Oogst van Jim Crace met jullie. Een vriendin van mij las dit boek eerder dit jaar in het Engels en was laaiend enthousiast, toen Oogst vervolgens werd besproken bij het nieuwe boekenpanel van DWDD boeken (klik), was het voor mij duidelijk, dit boek wilde ik nu in het Nederlands lezen!

Oogst Jim Crace

 

Oogst | Jim Crace | ISBN 9789044534993 |

272 pagina’s | Jaar van uitgifte 2014 (NL) | Uitgever De Geus | Literatuur | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

De schrijver

Jim Crace (1946) groeide op in Brocket Hall, zo’n 35 kilometer van Londen. Van 1976 tot 1987 werkte hij als free lance journalist en in dezelfde periode schreef hij een aantal korte verhalen. Zijn eerste boek Continent werd uitgebracht in 1986, dit boek omvatte 7 verhalen en werden samengebracht door het thema en de setting.

Het boek en mijn mening

Vorige maand kwam de langverwachte vertaling van Harvest uit, vertaald naar het Nederlands door Regina Willemse. Lang verwacht, in ieder geval door mij, want ondanks dat ik regelmatig boeken in het Engels lees, kwam ik niet door Harvest heen, dit had voornamelijk te maken met de sfeer en schrijfstijl.

Oogst begint met het verhaal over hoe drie vreemdelingen nieuw binnenkomen in een klein dorp, dat een zelfvoorzienende gemeenschap is, alwaar juist op dat moment de oogst plaatsvindt. De dorpelingen ontvangen hen verre van vriendelijk en beschuldigen hen van brandstichting.Twee van de vreemdelingen worden gedurende een week aan de schandpaal genageld. Wat volgt is een bijna mystiek verhaal over de angst van de inwoners, de angst van het niet (her)kennen van het onbekende, dit alles aan de vooravond van het jaarlijkse oogstfeest.

Het verhaal wordt verteld door Walter Thirsk, hij is de “min broeder” (lees: groot gebracht met dezelfde moedermelk) van Meester Kent. Beide zijn getrouwd en beide hebben hun echtgenoot verloren en omdat beide huwelijken kinderloos zijn gebleven ziet het er naar uit dat de neef van Kent de erfgenaam wordt. Nadat het lievelingspaard van Kent wordt omgebracht steken voor het eerst de geruchten van “hekserij” op en daarvan wordt de derde vreemdeling, een vrouw verdacht.

Ik zal eerlijk zijn, in het Nederlands leest het verhaal niet bepaald makkelijker dan het Engelse origineel, je moet je een weg banen door de woorden, zinnen, alinea’s en hoofdstukken, de sfeer is bedompt zonder aanwezige tijdsnotatie’s of herkenning van de plek waar het verhaal zich afspeelt. Af en toe had ik het idee dat ik In de ban van de ring las, in mijn ogen heeft het dezelfde onmenselijke en toch ook magische sfeer? Het feit dat Walter Thirsk de verteller is en tegelijkertijd een behoorlijk passieve rol speelt in het verhaal hielp ook al niet. Pas halverwege werd ik gegrepen door het verhaal en besloot ik om opnieuw te beginnen in het boek en las het vervolgens in één ruk uit. Nadat ik het boek uit had begreep ik de passieve rol van Thirsk beter en begreep ik waarom James Crace het boek op deze manier heeft geschreven.

De sterren

3,5 / 5 sterren, Ja ik begrijp volkomen waarom het boekenpanel van DWDD enthousiast is over dit boek en ik snap tevens waarom dit boek vorig jaar genomineerd is voor de Man Booker prize, al duurde het zeker tot de helft van het boek voordat ik het écht begreep. Het boek is prachtig geschreven, ik bedoel, een schrijver moet behoorlijk zijn best doen wil ik pas halverwege de schoonheid van zijn woorden herkennen en het daarna opnieuw te willen gaan lezen vanaf het prille begin.

Als laatste mijn complimenten voor de vertaler Regina Willemse: het moet een flinke klus zijn geweest om in de Nederlands vertaling exact dezelfde sfeer te creëren als in het origineel.

 

Sandra

Oogst heb ik als e-book ontvangen van Uitgever De Geus. Het feit dat ik dit e-book van de uitgever heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik Uitgever De Geus hartelijk danken voor het toesturen van dit e-book.

 

Het bankgeheim, een gewoonte van wederzijds vertrouwen?

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Het einde van het Zwitsers bankgeheim van Dirk de Wolf met jullie. Dit boek had ik vorig jaar op mijn “nog te lezen boekenlijst” gezet, niet dat ik zo dol ben op cijfertjes, ik persoonlijk heb meer met letters, maar het leek mij erg interessant om meer over het bankgeheim te lezen én te leren.

Het geheim van het Zwitsers bankgeheim

Het einde van het Zwitsers bankgeheim | Dirk de Wolf | ISBN 9789048616381 |

129 pagina’s | Jaar van uitgifte 2012 | Uitgever Die Keure | Informatief | flaptekst*

Voeg dit boek toe op: De derde persoon

De schrijver

Dirk de Wolf is schrijver en werkt daarnaast bij het bedrijf Culobel. Voor de rest weet ik eigenlijk weinig van deze schrijver, wel ben ik onder de indruk van zijn LinkedIn profiel, deze man heeft de laatste jaren zeker niet stilgezeten.

Het boek en mijn mening

Dit is geen standaard leesboek, geen roman, ik zou het eerder een “studieboek” willen noemen. Ik zou het een jaartje of 25 terug graag als verplichte literatuur hebben gehad tijdens mijn secretaresse opleiding. Natuurlijk kende ik het Zwitser bankgeheim destijds, maar ik had er niets mee te maken, het bedrijf waar ik later kwam te werken ook niet dus hoe moest je die kennis opdoen in een tijd dat er nog geen internet voor handen was (ja inderdaad, ik heb dat meegemaakt, een leven zonder internet 😉 )? Wat ik mij wel herinner is de zgn. “Chiasso-affaire” dat vond ik als tiener erg interessant, maar goed het ontbrak mij aan kennis, dus erg objectief was mijn mening daarover niet tijdens Maatschappijleer.

Dit boek behandelt alle facetten van het Zwitsers bankgeheim. De Wolf neemt ons mee terug in de tijd, hoe is Zwitserland ooit ontstaan en neemt ons vervolgens stap voor stap mee in het Zwitsers bankgeheim, daarbij komt de EU ruimschoots aan bod. Verder wordt er bijvoorbeeld behandeld welk beleid de VS hierin voert en ik wist bijvoorbeeld niet wat de Zwitsers zelf over de buitenlandse aanvallen op het Zwitsers bankgeheim vonden. Je kunt stellen dat De Wolf de mythe ontrafelt van het anonieme bankieren, grondig, zeer grondig.

Het boek heeft een duidelijke inhoudsopgave, de pagina’s zijn mooi vormgegeven, het gebruik van de kleuren rood en zwart vind ik een goede keuze en het duidelijk vermelden van de hoofdstukken en sub hoofdstukken maken het boek goed leesbaar. Daarnaast vind ik het fijn dat achter in het boek de bijlagen staan en de bibliografie en dat de noten duidelijk vermeld zijn, niets geen gezoek naar de betekenis van “note 12 “, fijn!

Je zou verwachten dat je “droge kost” tegenkomt in dit boek maar niets is minder waar, het boek leest fijn en is ook prima geschikt voor iemand die geen kennis van bankzaken heeft, uitstekend gedaan door De Wolf!

Wie zou dit boek moeten lezen: werk jij in de financiële wereld, dan vind ik dit boek echt een must-read. Heb jij -net als ikzelf- een brede interesse, dan raad ik jou dit boek aan, je hoeft geen financiële achtergrond te hebben om dit boek te kunnen lezen, c.q. te begrijpen, zie het als een fijn extraatje als je weer eens naar Pauw of Nieuwsuur kijkt en het over het bankgeheim gaat, ik vind het leuk dat ik nu alle ins en outs ken.

De sterren

4 / 5 sterren, benaderd worden door een schrijver of uitgever is altijd een feestje, staat het betreffende boek dan ook nog op jouw “nog te lezen boeken lijstje”, dan is het een dubbel feestje.

Welk non-fictie boek heb jij onlangs gelezen?

 

Sandra

 

Het einde van het Zwitsers bankgeheim heb ik ontvangen van de schrijver Dirk de Wolf. Het feit dat ik dit boek gratis van de schrijver heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik de schrijver hartelijk danken voor het toesturen van dit boek.