Mijn boekrecensie van Tonio van A.F. Th. van der Heijden

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Tonio van A.F. Th. van der Heijden met jullie, en dat doe ik niet alleen, dat doe ik samen met mijn boekenblog collega Sue van Boekenz (klik).

tonio

 

Tonio | A.F.Th. van der Heijden | ISBN 9789023465720  | 640 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2011 | Uitgever De Bezige bij | Literatuur | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of hebban

Volgens mij was het begin oktober dat Sue en ikzelf besloten iets samen te gaan doen, liefst in de vorm van een literaire boekenclub, hier zouden wij niet alleen onszelf een plezier mee doen maar hopelijk ook anderen inspireren om weer eens literatuur te gaan lezen. Na een poosje nadenken over de vorm en de naam waren wij er uit, we zouden iedere twee maanden samen een boek lezen en recenseren, alleen….. toen kwam zaterdag 15 november, de dag waarop ik besloot te stoppen met mijn boekenblog, uiteraard heb ik dezelfde dag Sue hier over gemaild en we besloten eigenlijk gelijktijdig dat we onze recensies wel zouden plaatsen, maar dan zonder een vervolg. We kozen Tonio van A.F.Th. van der Heijden.

De schrijver

In 1978 verscheen het eerste boek van A.F.Th. van der Heijden, een verhalenbundel, een jaar later volgde De draaideur en in 1983 verscheen het eerste boek van wat men de “de tandeloze tijd” cyclus noemde, het onderscheid was gemaakt, zijn stempel was gedrukt, hij liep naast het geëffende pad en trok daarmee destijds mijn aandacht!

Het boek en mijn mening

Laat ik beginnen met te zeggen dat niets maar dan ook werkelijk niets uit mijn boekrecensie van Tonio het boek recht zal doen, mijn woorden zijn niet toereikend voor dit boek, voor het gevoel dat dit boek mij gaf. Als een boek diepe indruk op je maakt dan kun je als boekenblogger een poging doen om dit te verwoorden tijdens je recensie, maar zelfs nu tijdens het schrijven van mijn recensie weet ik al dat dit mij nooit gaat lukken. De zoon van de schrijver overleed; een vader verloor hiermee zijn kind, een moeder verloor hiermee haar kind……..

Tonio is de zoon van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich. Op 23 mei 2010 werd Tonio op de fiets aangereden door een auto. Niet lang na dit vreselijke verkeersongeval overleed hij op 21-jarige leeftijd in het ziekenhuis.

Een jaar later, mei 2011, verscheen het boek Tonio, een requiemroman van A.F. Th. van der Heiden, waarin hij sprak over dit verlies. Het boek werd in mei 2012 bekroond met de Libris Literatuurprijs en later in datzelfde jaar ontving de schrijver de NS Publieksprijs.

Het boek begint met het einde: het vreselijke ongeluk en het overlijden van Tonio, waarbij afwisselend een prachtig verhaal over hoe Van der Heijden ooit zijn vrouw ontmoette en het leven van Tonio wordt verteld.

Sommigen vonden dat Van der Heijden een bijna idyllisch beeld schetste van zijn zoon in Tonio anderen noemden Van der Heijden langdradig, maar wie zijn wij om daar over te oordelen? Want wat is de scheidingslijn tussen het boek beoordelen en hetgeen erin staat, de woorden van een rouwende vader? Is niet ieder kind uniek voor zijn ouders en is niet iedere ouder (bijna) idyllisch over zijn kind en dan die scenes die te lang duren volgens sommigen…. geeft dát nu juist niet weer waar rouwen over gaat: tegen onbegrip aanlopen? Rouwen duurt lang en gaat tergend langzaam, Tonio is het boek van een rouwende vader, niet meer, niet minder……..

Ik zou dit boek nooit kunnen opnemen in een “boekenlijstje” of het durven benoemen als een “favoriet” boek, of het boek benoemen als een “aanrader”. Ik zou de techniek kunnen bespreken, aangeven of ik vind dat het boek goed is opgebouwd, maar zelfs daar waag ik mij niet aan. Nee, ik geef mijn blijk van medeleven aan Van der Heijden middels mijn simpele en totaal overbodige boekrecensie………

De sterren

5 / 5 sterren. Ik geef dit boek 5 sterren omdat dit boek heftige emoties bij mij losmaakte, het raakte mij, ik voelde het, wat een onmenselijk groot verdriet ………..

Lees hier wat Sue over Tonio heeft geschreven: (klik)

Sandra

 

Mijn boekrecensie van Hier blijf ik van Sanneke van Hassel

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Hier blijf ik van Sanneke van Hassel met jullie. Dit is het tweede boek dat ik las voor “Een perfecte dag voor literatuur”. Ik koos voor dit boek omdat het een verhalenbundel is en omdat het over de stad Rotterdam gaat, een stad waar ik in mijn tienertijd vaak kwam.

Sanneke van Hassel_Hier blijf ik

 

 Hier blijf ik | Sanneke van Hassel | ISBN 9789023487753 | 192 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2014 | Uitgever De Bezige Bij | Verhalenbundel | flaptekst

Voeg dit boek toe op: De derde persoon of  Hebban

De schrijver, het boek en mijn mening

Sanneke van Hassel (1971) studeerde Theaterwetenschap en Cultuurgeschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Tien jaar lang maakte ze deel uit van toneelgezelschap ‘t Barre Land. In 2005 debuteerde ze met de verhalen-bundel IJsregen, in 2007 verscheen haar tweede verhalenbundel, Witte veder, in 2012 verscheen haar derde verhalenbundel, Ezels en Naar de stad, en haar laatste verhalenbundel Hier blijf ik verscheen afgelopen maand (bron tekst: klik).

Genoeg over de schrijver, door naar de buitenkant….. Eén van de redenen waarom ik mee wilde doen aan Een perfecte dag voor literatuur (klik) is om eens wat vaker uit mijn “comfort-zone” te stappen, niet alleen qua genre, maar ook qua vorm; de ene keer een roman, de andere keer een literaire novelle, de volgende keer een verhalenbundel, en ga zo maar door. Het blijft steeds een verrassing, en Hier blijf ik zorgde zelfs, nadat ik voor dit boek had gekozen, voor nóg een verrassing. Het boek viel met een harde plof op de mat en ik kon mij niet voorstellen dat dit de verhalenbundel Hier blijf ik was. Ik verwachtte een verhalenbundel in paperback vorm, een paperback pocket met mooie foto’s. Op de mat lag een prachtig vormgegeven boek, een verhalenbundel waar je dubbel u tegen zegt, niet alleen door de vormgeving maar ook door de vorm zelf, het boek is in landscape gedrukt en dit maakt dit boek bijzonder.

Genoeg over de buitenkant, door naar de binnenkant….. In Hier blijf ik staan 45 foto’s van de stad Rotterdam in allerlei soorten en maten, gemaakt door 12 fotografen en Sanneke van Hassel heeft hier verhalen omheen, of moet ik zeggen over, geschreven. Zij liet zich door de foto’s inspireren en ging de verbinding tussen beide aan. De foto’s uit dit boek zijn trouwens afkomstig van de foto-expositie De Kracht van Rotterdam (klik) uit 2012 en 2013 en verschenen eerder in het magazine van het FD.

Genoeg over de binnenkant, door naar de verhalen….. Ik vind alle 45 verhalen pareltjes, ze blinken allen uit in eenvoud, ze geven de fantasie van de schrijver weer en steeds als je denkt, dit was het leukste verhaal tot nu toe, volgt bij de volgende foto weer de kreet dat dit echt het leukste verhaal tot nu toe is. De verhalen zijn beeldend (logisch), krachtig en treffend. Toveren met woorden is een kreet die in mij op kwam tijdens het lezen.

Omdat ik de verhalen steeds zo treffend vond ten opzichte van de foto ging ik bij de laatste twee foto´s zelf een verhaal schrijven, zonder naar de tekst van Van Hassel te kijken begon ik te typen, wat zag ik, wat voelde ik, wat deed (deden) de persoon (personen) op de foto, wat stond er op de achtergrond, wat gebeurde er op de foto en hoe stond dit in relatie tot de persoon (personen). Ik vond de laatste foto het makkelijkste om te omschrijven omdat er op de een na laatste foto veel meer mensen stonden. Mijn verhaal over de laatste foto ging over een dame die haar man kwijt was, hij was dementerende en zij maakte zich grote zorgen om hem, vooral omdat hij de laatste tijd steeds minder aanwezig was in het hier en nu. Ik zal jullie de rest van de tekst besparen, het waren slechts enkele zinnen waarin ik de sfeer probeerde neer te zetten. Laten we het er maar op houden dat ik geen schrijver ben en ook geen behoefte voel om dat te worden, maar door zelf te proberen om een verhaal te schrijven over de foto’s merkte ik wel dat dit niet erg makkelijk is, ondanks dat ik over een behoorlijke dosis fantasie beschik. Daarmee kan en durf ik te concluderen dat het schrijven van een verhaal bij een bestaande foto geen makkelijke klus is, dus een dubbel chapeau voor Sanneke van Hassel dat het haar 45 verhalen lang gelukt is, en hoe!

Genoeg over mijn mislukte poging om een verhaal te schrijven, terug naar de verhalen…. Ik vond Lichtjes het allerleukste verhaal. Het lijkt in het begin alsof het door een mens verteld wordt maar je komt er al snel achter dat dit niet zo is, leuk gevonden, bijzonder!

Genoeg over de verhalen, door naar mijn eindoordeel….. Ik vind de omslag van het boek zeer goed gekozen, door de betonnen paal in het midden is de foto in tweeën verdeeld, ik zag daar het boek in terug, aan de ene kant staan de foto’s en aan de andere kant staat het verhaal. Dit boek heeft mij er nogmaals van overtuigd dat verhalenbundels leuk zijn. In deze bundel zijn de verhalen zeer kort, ik zou het bijna “zkv’s” willen noemen maar om de één of andere reden is dit woord onlosmakelijk verbonden met A.L. Snijders (klik), maar dit terzijde. Doordat de verhalen kort zijn is dit het ideale boek voor in de trein of tijdens een avondje commerciële tv (lees: tijdens de reclame een verhaal lezen). En tsja, ben jij een Rotterdammer, dan mag dit boek absoluut niet ontbreken in jouw boekenkast én ken jij een Rotterdammer, dan heb jij bij deze het perfecte cadeau gevonden voor een verjaardag of straks tijdens de feestmaand december!

De sterren

4 / 5 sterren, ik heb genoten, ik herkende af en toe een beeld uit de tijd dat ik regelmatig in Rotterdam kwam (in de jaren 80) en verder werd ik iedere pagina weer blij verrast met weer een mooie foto en weer een mooi verhaal!

Ben jij benieuwd naar de leeservaringen van mijn collega boekenbloggers: klik

 

Sandra

Hier blijf ik van Sanneke van Hassel heb ik ontvangen van uitgever De Bezige Bij via “Een perfecte dag voor literatuur”. Het feit dat ik dit boek gratis van de uitgever heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele wijze. Graag wil uitgever De Bezige Bij en Cathelijne van Not just any book, hartelijk danken voor dit boek.