Vraag 40: Hoe belangrijk is de eerste zin van een boek en welk goed voorbeeld ken je?

Standaard

Ik las vraag 40 en dacht, ik weet precies welk boek een geweldig voorbeeld zou zijn, ik las het in 2006, het boek maakte indruk op mij, het was het debuut van een Catalaanse schrijver en hoe bizar het boek ook was, die eerste (twee) zinnen maakte zoveel indruk op mij dat ik het nu 8 jaar later nog woord voor woord kan herhalen.

Albert Sánchez Piñol, Nachtlicht, Victus

 Nachtlicht (La pell freda) | Albert Sánchez Piñol | Jaar van uitgifte origineel 2002, vertaling 2006

Eerste (en tweede) zin uit Nachtlicht (La pell freda, uitgebracht in 2002, vertaald in het NL in 2006):

We staan nooit zo ver af van degenen die we haten. Alleen al daarom komen we nooit echt nader tot degenen die we liefhebben.

De schrijver, het boek en de lezer

Nachtlicht is het debuut van de Catalaanse schrijver en antropoloog Albert Sánchez Piñol (1965), en wat voor een literair debuut, Nachtlicht, of liever gezegd La pell freda is ondertussen vertaald in maar liefst 37 talen.

Die eerste 2 zinnen kenmerken het boek, het boek staat vol met dit soort uitspraken, en juist dát tilt dit boek naar het volgende level. Naast deze uitspraken staat het boek ook vol met details, details waarvan ik soms denk, laat maar, dit hoef ik niet te weten Sánchez Piñol, too much information, maar aan de andere kant lijkt dat nu, 9 jaar later, een handelsmerk van hem te zijn want ook Victus, de val van Barcelona, staat vol met details, elke stap, elke zucht van het hoofdpersonage wordt benoemd, met uitgebreide omschrijvingen van de omgeving, zijn gemoedstoestand en dit alles is bijzonder te noemen omdat beide boeken in de ik-vorm zijn geschreven. Wat ik bedoel te zeggen: in de ik-vorm is de hoofdpersoon aan het woord en als deze dan ook nog alle details vermeld dan zou dat een beetje too much kunnen worden en op dát randje balanceert de schrijver, voor mij nog net aan de juiste kant en eigenlijk vind ik dat stiekem best leuk aan Albert Sánchez Piñol, hij heeft het lef om tot het uiterste te gaan in zijn boeken.

In 2006 hoorde ik over Nachtlicht en de reden waarom ik het wilde lezen was omdat het zich rond Antarctica afspeelt. Aangezien ik een mateloze fascinatie voor Antarctica heb en alles hierover lees was het logisch dat ik dit boek kocht. Ik las het boek, moest even wennen aan de schrijfstijl en ondanks dat ik niet van het genre mysterie houd, want daar neigt Nachtlicht naar, vond ik het een geweldig boek. Het was pas in juli van dit jaar dat ik mij realiseerde dat deze schrijver een nieuw boek had geschreven (In het hart van het oerwoud had ik totaal gemist in 2007): Victus, de val van Barcelona. Het boek waar ik al mijn eerste indruk over schreef (klik) en waar ik over 2 weken een tweede indruk artikel over schrijf, een boek waar ik enorm van geniet, door de setting, het taalgebruik en de werkelijkheid die aan het boek ten grondslag ligt.

Resumerend kan ik concluderen: ja de eerste zin van een boek is belangrijk, behalve dat het de toon van het boek kan zetten kan het ook een basis leggen van een band tussen de schrijver en de lezer. Had ik Nachtlicht niet gelezen in 2006, dan had ik Victus, de val van Barcelona, nooit ontdekt, ondanks dat ik een groot liefhebber van historische literatuur ben. Deze week heb ik Nachtlicht herlezen, ik doe dat zelden maar voor deze bijdrage aan #50books deed ik het graag, om nog één keer de magie van het boek te voelen; deze Catalaanse schrijver tovert met woorden, vormt ze tot zinnen, vormt ze tot rare wezens en exact dát is wat dit boek een ijzersterk debuut maakt. Literatuur zoals literatuur bedoeld is. Ik heb deze week een recensie van Nachtlicht geplaatst op Goodreads (klik).

Welke eerste zin uit welk boek is jou het meeste bij gebleven?

 

Sandra

 

Deze #50books tag is afkomstig van Peter van Petepel, lees hier wat mijn collega bloggers over vraag 40 verteld hebben: (klik).

De bibliotheek, uitgevers en boekenwinkels, wat hebben zij gemeen?

Standaard

Om gelijk de vraag te beantwoorden: deze drie zijn o.a. diegene die mijn honger naar boeken stillen, de boeken die ik voor mijn boekenblog lees en recenseer. Dit is mijn tweede bijdrage aan #50books vraag 9: hoe kom jij aan jouw boeken? Dit leek mij nu eens een interessante vraag om te beantwoorden, want tsja, hoe komt een boekenblogger nu eigenlijk aan haar boeken?

bron foto: www.sv.nl

De bibliotheek

De grootste bron voor het verkrijgen van mijn boeken is toch wel de plaatselijke bibliotheek. Ik bezoek bijna wekelijks 2 bibliotheken, de ene om in het leescafé een koffie verkeerd te drinken en gelijk een boek te lezen, de andere bibliotheek bezoek ik bijna wekelijks omdat ik de medewerkers daar ondertussen van naam ken en zelfs hun smaak weet, oh ja en omdat de tafel met nieuwe boeken daar altijd goed gevuld is, heerlijk!

Ik kies er regelmatig voor om een bibliotheekboek te recenseren zodat ik zeker weet dat de bezoekers van mijn blog het boek ook bij hun bibliotheek kunnen lenen. Alleen maar over zeer nieuwe boeken bloggen kan leuk zijn, maar als jij, bezoeker van mijn blog, enthousiast wordt over een boek en het vervolgens nog 3 maanden duurt voordat het via de bibliotheek te leen is, dan zou ik dat echt vervelend vinden.

Uitgevers

Als boekenblogger ben ik in de gelukkige positie dat ik door uitgevers wordt benaderd om voor hen een boek te recenseren en dat ik uitgevers ook zelf kan benaderen als ik een leuk boek zie op hun website of social media. Ik probeer de regel 60/40 te hanteren, van elke 10 boeken die ik recenseer lees ik en recenseer ik 4 boeken welke ik via een uitgever heb ontvangen (zgn. recensieboeken). Ik probeer daarbij zoveel mogelijk boeken te kiezen die net buiten het geëffende pad liggen (als in niet al 100 keer gerecenseerd door bloggers), ook probeer ik er op te letten om boeken te kiezen die al een paar weken uit zijn, ik plaats zelden een boekrecensie op mijn blog op de dag dat het boek wordt uitgegeven zodat het voor de bezoekers van mijn blog makkelijker is om dit boek aan te schaffen (want voorradig) of om het te lenen via de bibliotheek. Wat ik zeg, het is mijn streven maar het lukt niet altijd 😉

Leesclub

Ik ben sinds vorige maand deelnemer van Een perfecte dag voor literatuur (klik), ik lees maandelijks een boek via hen en krijg deze thuisgestuurd door de desbetreffende uitgever. Dit boek tel ik niet op bij mijn recensie-exemplaren maar vallen bij mij onder de noemer “leesclub”.

De boekenwinkel

Ik koop meestal 1 á 2 boeken per maand en vaak ook nog 1 of 2 e-books. Omdat ik momenteel nog 23 ongelezen boeken in mijn boekenkast heb staan (laat ik het aantal e-books maar niet noemen, kuch kuch) koop ik momenteel geen boeken, het voelt niet goed om nieuwe te kopen als er nog zoveel ongelezen in mijn boekenkast staan, je kunt overdrijven, toch?! Mijn favoriete boekwinkel is een boekenwinkel met een ruime sortering literatuur, ik vind het soms zo jammer als een boekenwinkel tevens volgepropt staat met kantoorartikelen of 6 wanden met tijdschriften heeft en slechts een klein hoekje met literatuur. Maar goed, wellicht ga ik hier eens een blogpost aan weiden?!

Winacties

Ik heb dit jaar 4 boeken gewonnen via winacties op Facebook of via een boekenblog. Ik vind winacties met prijsvragen het leukste. Waarom ik zelf dan “stuur je naam en e-mailadres in” winacties houd is mij een raadsel, misschien moet ik eens een leuke prijsvraag verzinnen?

Vriendenkring

Ik leen soms een bibliotheekboek van een vriendin als er bij mijn bibliotheek bijvoorbeeld een wachtlijst is, verder krijg ik regelmatig Libelle Bookazines en ruil ik e-books met vriendinnen.

Zoals je kunt lezen heb ik diverse bronnen waaruit ik kan putten. Koop jij zelf vaak boeken of leen je ook veel bij de bibliotheek?

Dit was mijn tweede bijdrage aan #50books, mijn vorige bijdrage kun je hier lezen. De oplettende lezer heeft gemerkt dat ik stiekem een andere vraag gekozen heb dan ik vooraf had opgegeven, iets met geen inspiratie hebben 😉 Ben jij benieuwd hoe de andere bloggers vraag 9 hebben ingevuld: klik.

 

Sandra

Vraag 43: kun jij herkennen of een boek door een man of vrouw is geschreven?

Standaard

Kun jij herkennen of een boek door een man of vrouw is geschreven? Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus, oké, kunnen we hierbij concluderen dat mannelijke schrijvers van Mars komen en vrouwelijke schrijvers van Venus?

mars venus

Kun je direct aan een roman merken door wie het geschreven is, is dit echt zo, of dénken wij dit alleen maar, of liever gezegd, wil de schrijver -mannelijk of vrouwelijk- dat wij dit van hen denken? Hmz…. lastige vraag!

Maar wat gebeurt er als je als lezer niet op de naam van de schrijver let of wat als de naam zowel mannelijk als vrouwelijk kan zijn? Ik heb bijvoorbeeld jarenlang gedacht dat Jean M. Auel, de schrijver van de serie De Aardkinderen (1980) een man was, daar was ik stellig van overtuigd totdat Een vuurplaats in steen in 2002 uit werd gebracht, dat was nogal een ding destijds, er zat maar liefst twaalf jaar tussen deel 3 (Het dal der beloften) en dit 4e deel uit de serie De Aardkinderen. In 1990 was er thuis nog geen internet beschikbaar en eerlijk gezegd kan ik mij ook niet herinneren of er en foto achter op haar boeken stond, wellicht heb ik het gezien maar keek ik niet echt? Afijn, in 2002 was er wél internet en ontdekte ik dat Jean M. Auel een vrouw was. Ik was flabbergasted en dat was prima, mijn straf voor deze kortzichtigheid 😉

En dan heb je nog het pseudoniem, toen ik daar naar zocht op internet stuitte ik op een schrijvers forum en ik was stomverbaasd toen ik het volgende las, geschreven door een vrouw (woorden van gelijke strekking): “ik denk erover een mannen naam aan te nemen als pseudoniem, want mannelijke schrijvers worden serieuzer genomen dan vrouwelijke schrijvers”. Als lezer en als boekenblogger schrok ik hier van, neem ik een mannelijke schrijver serieuzer dan een vrouwelijke schrijver? Nou nee, totaal niet, maar ik vraag mij wel tegelijk af, wat drijft een schrijver om zijn/haar identiteit op te geven voor een boek? Zou ik mijn identiteit opgeven als ik dacht dat mijn boekenblog daar een positieve impuls van kreeg, groter zou worden? Sander de boekenblogger, Sander schrijft en leest, zouden mensen mijn recensies dan serieuzer nemen eigenlijk? Ik denk het niet, ik ken aardig wat mannelijke boekenbloggers en recensenten en ik neem hetgeen zij schrijven niet meer serieus dan het werk van hun vrouwelijke collega’s.

Concluderend: ja, soms herken je in een boek of het door een man of een vrouw is geschreven maar minstens evenveel keren herken je het niet, en dat is prima, dat is simpelweg prima, want het gaat bij mij vooral om de inhoud van het boek, de woorden, niet de namen die men op het boek heeft geplakt.

En dit was mijn eerste bijdrage aan #50books, ik verheug mij al op de volgende vraag, ik heb wederom blind gekozen: Vraag 47: Welke boek(en) uit de NRC lijst heb je nog niet gelezen maar ga je zeker binnenkort alsnog lezen (oftewel: waarom maken we onszelf gek met een almaar groeiende lijst van ‘nog te lezen’ boeken)?

Is het bij jouw beroep van belang of je een man of een vrouw bent?

Sandra

Deze #50books tag is afkomstig van Peter van Petepel

#50books, wat is het en waarom doe ik mee?

Standaard

Ik had al een aantal keer #50books voorbij zien komen bij collega blogger Peter (klik) en bij Martha (klik). Het intrigeerde mij, hoe is dit ontstaan en waarom doen er zoveel bloggers mee? Die laatste vraag werd snel beantwoord: omdat het leuk is!

50books

Wat is #50books

Uitleg van Peter (klik): “Het #50books initiatief is bij mij ontstaan naar aanleiding van de 30songschallenges maar gaat anders ingevuld worden. Elke week op zondag zal ik een nieuwe boekvraag posten die door iedereen vrij mag worden ingevuld. Alles is toegestaan. Een foto, een recensie, een persoonlijke herinnering, enzovoorts. De beantwoording van de vraag hoeft helemaal niet op dezelfde dag of binnen een week. Wanneer je het blog klaar hebt, post het dan en plaats een link onder de betreffende vraag, zodat iedereen het kan volgen en bij je komt kijken.”

In het kort komt het er op neer dat je 50 weken lang een vraag uit deze lijst (klik) beantwoord, op wat voor manier dan ook, met tekst, een foto, een recensie, etc. Er doen al heel wat (boeken)bloggers aan mee, zie dit resultaat via google (klik) en binnenkort staat mijn boekenblog daar dus ook tussen.

Wat ga ik doen met #50books

Als je mij kent, dan weet je dat ik graag mijn eigen stempel op dingen druk, er zal dus niet wekelijks een blogpost online komen waarin ik een vraag uit #50books beantwoord en uiteraard ben ik ook nog eigenwijs genoeg om niet bij vraag 1 te beginnen, ik prik lukraak een vraag en schrijf daar een bijpassende blogpost over.

Waarom ga ik mee doen

Ik houd van uitdagingen, ik houd van boeken en ik praat graag over boeken, voldoende redenen om hier aan mee te willen doen, toch?!

Noem eens een voorbeeld van zo’n vraag

  • Vraag 43: Kun jij herkennen of een boek door een man of vrouw is geschreven?
  • Vraag 33: Wat vinden jullie van auteurs die ook onder pseudoniem publiceren?
  • Vraag 27: Van welk boek heb je ooit gezegd dat je het gelezen had, terwijl dat niet zo was?
  • Vraag 16: Welk boek kreeg je bijna niet uitgelezen omdat het je de stuipen op het lijf joeg?

Begrijp je nu waarom ik mee doe aan #50books, dit zijn toch enige vragen?!

Ik heb vraag 43 (blind) uitgekozen voor mijn eerste bijdrage aan #50books, mijn blogpost komt aanstaande maandag online!

Heb jij al eerder van #50books gehoord en zou jij vraag 27 durven te beantwoorden?

Tot gauw!

 

Sandra