Mijn boekrecensie van De ooggetuige van Simone van der Vlugt

Standaard

Het tweede boek dat ik las in het kader van de Thrillerweken (klik) is De ooggetuige van Simone van der Vlugt. Dit boek ligt al 2 jaar in de kast, klaar om gelezen te worden maar ja, ik houd niet (meer) van thrillers, dus bleef het maar staan en gebeurde er niets.

En dat laatste, dat is dus raar, want ik las eerder boeken van Simone van der Vlugt, sterker nog, ik heb al haar thrillers gelezen tot 2012, dus ik weet dat ik haar boeken bijna in één ruk uitlees omdat zij het woord thriller zo ongeveer heeft uitgevonden, dus waarom dit boek, dat ook nog eens een luttele 96 pagina’s telt, bleef liggen is mij een raadsel.

De ooggetuige

  De ooggetuige | Simone van der Vlugt | ISBN 9789059651630  | 96 pagina’s |

Jaar van uitgifte 2012 | gratis uitgave tijdens maand van het spannende boek* |

Literaire thriller | flaptekst

Voeg dit boek toe op:   of  Hebban

De schrijver

Tsja, wat kan ik over Simone van der Vlugt vertellen, volgens mij kent iedereen haar? Je wist vast nog niet dat wij in dezelfde stad geboren zijn en dat wij een maand of acht schelen in leeftijd? Wat ik heel leuk vind aan haar werk is dat zij niet alleen thrillers schrijft maar ook historische romans (Jacoba, dochter van Holland, één van mijn favoriete boeken klik), historische jeugdboeken, etc.

Het boek en mijn mening

De ooggetuige vertelt het verhaal van Manon Jonker die sinds haar prille jeugd slechtziend is. Manon beleeft haar slechtziendheid niet als een handicap, ze woont samen met haar zus Bibi in het door hun ouders aangekochte huis, heeft een geleidehond, een leuke baan, vrienden, kortom een leuk leven. Totdat zij getuige is van een roofoverval bij de plaatselijke juwelier waarbij de eigenaar doodgeschoten wordt door één van de drie overvallers. De overvallers laten haar moeiteloos levend achter, de eigenaar vertelde de overvallers tenslotte dat zij blind is. Als dan vervolgens in het journaal bekend gemaakt wordt dat een slechtziende vrouw ooggetuige was van de overval, volgt er een aaneenschakeling van spannende momenten, zeer spannende momenten kan ik wel zeggen.

Ik heb het boek in één ruk uitgelezen in ongeveer een uur tijd, het fijne is dat je goed in het verhaal blijft, het nadeel is dat je het zo uit hebt. Soms snak je naar het einde van een boek, bij een dikke pil of bij een dodelijk saai boek, bij De ooggetuige had ik dat niet, het had van mij nog pagina’s lang door mogen gaan. Het boek leest fijn, heeft een goede opbouw qua spanning, ondanks dat het een vrij dun boek is zijn de karakters hier en daar iets uitgediept en wat ik na 96 pagina’s opeens concludeerde was dat ik iets heb geleerd over slechtziendheid, wat zijn de beperkingen en hoe gaat een mens hier mee om.

Wat ik een voordeel vind bij Van der Vlugt is dat ik niet heel erg nerveus wordt tijdens het lezen, vroeger kon het mij niet spannend genoeg zijn in een boek, de laatste jaren lees ik liever literatuur, als daar al spanning in zit dan wordt dit veel meer gedoseerd meegegeven in het boek. En dat is eigenlijk wat Van der Vlugt ook doet, doseren, waardoor ik rustig kan doorlezen, wel in spanning, maar een dragelijke spanning.

De sterren

4 / 5 sterren, ik heb genoten!

Mijn “partner in crime” Christina van Christina’s boekenhoekje recenseert vandaag Overspel van Clarice Janzen: klik.

Wat is jouw favoriete boek van Simone van der Vlugt?

 

Sandra

* [tip] Het boek De ooggetuige is niet meer leverbaar maar ik zag bij Bruna (klik) dat De ooggetuige nu samen verkocht wordt met Het bosgraf (eerder uitgegeven als Literair juweeltje) voor € 7,50.

Advertenties

21 gedachtes over “Mijn boekrecensie van De ooggetuige van Simone van der Vlugt

  1. Jeanette

    Ik vond het ook een mooi boek en inderdaad Simone van der Vugt schrijft mooie boeken. Ik heb er verschillende van haar gelezen en spannend tot het eind en daar gaat het om met thrillers.

    Liked by 1 persoon

  2. Chantal

    Ik bedenk me op eens dat ik al heel lang niets meer van Simone van der Vlugt heb gelezen. Misschien maar weer eens doen 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Voetje

    Ik heb dit boek een hele tijd geleden gelezen en ik vond het knap hoe ze met zo weinig pagina’s toch zo’n mooi verhaal kan uitwerken. Het was wel het eerste wat ik van Simone van der Vlugt heb gelezen.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.