Het bankgeheim, een gewoonte van wederzijds vertrouwen?

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Het einde van het Zwitsers bankgeheim van Dirk de Wolf met jullie. Dit boek had ik vorig jaar op mijn “nog te lezen boekenlijst” gezet, niet dat ik zo dol ben op cijfertjes, ik persoonlijk heb meer met letters, maar het leek mij erg interessant om meer over het bankgeheim te lezen én te leren.

Het geheim van het Zwitsers bankgeheim

Het einde van het Zwitsers bankgeheim | Dirk de Wolf | ISBN 9789048616381 |

129 pagina’s | Jaar van uitgifte 2012 | Uitgever Die Keure | Informatief | flaptekst*

Voeg dit boek toe op: De derde persoon

De schrijver

Dirk de Wolf is schrijver en werkt daarnaast bij het bedrijf Culobel. Voor de rest weet ik eigenlijk weinig van deze schrijver, wel ben ik onder de indruk van zijn LinkedIn profiel, deze man heeft de laatste jaren zeker niet stilgezeten.

Het boek en mijn mening

Dit is geen standaard leesboek, geen roman, ik zou het eerder een “studieboek” willen noemen. Ik zou het een jaartje of 25 terug graag als verplichte literatuur hebben gehad tijdens mijn secretaresse opleiding. Natuurlijk kende ik het Zwitser bankgeheim destijds, maar ik had er niets mee te maken, het bedrijf waar ik later kwam te werken ook niet dus hoe moest je die kennis opdoen in een tijd dat er nog geen internet voor handen was (ja inderdaad, ik heb dat meegemaakt, een leven zonder internet 😉 )? Wat ik mij wel herinner is de zgn. “Chiasso-affaire” dat vond ik als tiener erg interessant, maar goed het ontbrak mij aan kennis, dus erg objectief was mijn mening daarover niet tijdens Maatschappijleer.

Dit boek behandelt alle facetten van het Zwitsers bankgeheim. De Wolf neemt ons mee terug in de tijd, hoe is Zwitserland ooit ontstaan en neemt ons vervolgens stap voor stap mee in het Zwitsers bankgeheim, daarbij komt de EU ruimschoots aan bod. Verder wordt er bijvoorbeeld behandeld welk beleid de VS hierin voert en ik wist bijvoorbeeld niet wat de Zwitsers zelf over de buitenlandse aanvallen op het Zwitsers bankgeheim vonden. Je kunt stellen dat De Wolf de mythe ontrafelt van het anonieme bankieren, grondig, zeer grondig.

Het boek heeft een duidelijke inhoudsopgave, de pagina’s zijn mooi vormgegeven, het gebruik van de kleuren rood en zwart vind ik een goede keuze en het duidelijk vermelden van de hoofdstukken en sub hoofdstukken maken het boek goed leesbaar. Daarnaast vind ik het fijn dat achter in het boek de bijlagen staan en de bibliografie en dat de noten duidelijk vermeld zijn, niets geen gezoek naar de betekenis van “note 12 “, fijn!

Je zou verwachten dat je “droge kost” tegenkomt in dit boek maar niets is minder waar, het boek leest fijn en is ook prima geschikt voor iemand die geen kennis van bankzaken heeft, uitstekend gedaan door De Wolf!

Wie zou dit boek moeten lezen: werk jij in de financiële wereld, dan vind ik dit boek echt een must-read. Heb jij -net als ikzelf- een brede interesse, dan raad ik jou dit boek aan, je hoeft geen financiële achtergrond te hebben om dit boek te kunnen lezen, c.q. te begrijpen, zie het als een fijn extraatje als je weer eens naar Pauw of Nieuwsuur kijkt en het over het bankgeheim gaat, ik vind het leuk dat ik nu alle ins en outs ken.

De sterren

4 / 5 sterren, benaderd worden door een schrijver of uitgever is altijd een feestje, staat het betreffende boek dan ook nog op jouw “nog te lezen boeken lijstje”, dan is het een dubbel feestje.

Welk non-fictie boek heb jij onlangs gelezen?

 

Sandra

 

Het einde van het Zwitsers bankgeheim heb ik ontvangen van de schrijver Dirk de Wolf. Het feit dat ik dit boek gratis van de schrijver heb ontvangen beïnvloedt mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil ik de schrijver hartelijk danken voor het toesturen van dit boek.

 

 

Advertenties

21 gedachtes over “Het bankgeheim, een gewoonte van wederzijds vertrouwen?

  1. Hmm, ik weet niet of het iets voor mij is, maar misschien wel voor mijn vriend die in de herverzekeringssector werkt. Ik voeg het toe aan mijn “mogelijke cadeautjes voor het lief”-lijstje 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Mooie recensie. Ik heb na mijn secretaresse-opleiding ruim 12 jaar bij een bank gewerkt. Een echte handelsbank, waarbij het bankgeheim dagelijks aanwezig moest zijn en ook was. Graag gelezen, Sandra.

    Liked by 1 persoon

  3. Mijn laatst gelezen non-fictie is Stil in mij van Danielle Hermans en Esther Verhoef …. akelige herinneringen van meisjes die misbruikt werden door voornamelijk nonnen. Om woest van te worden. Integer geschreven trouwens …

    Like

  4. Ondanks je mooie recensie trekt dit boek me niet erg 😉 Maar wil zeker ook meer non-fictie lezen. Vroeger wel meer gedaan, maar ja toen ook alle tijd van de wereld haha! Weet zo niet wat mijn laatste was, denk Slaap kindje slaap voor mijn blog…

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.