Mijn boekrecensie van De derde persoon van Thomas Heerma van Voss

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van De derde persoon van Thomas Heerma van Voss met jullie. Vorige week konden jullie al mijn boekrecensie van zijn tweede boek Stern (klik) lezen.

De derde persoon Thomas Heerma van Voss

 

De derde persoon | Thomas Heerma van Voss | ISBN 9789400403680 | 224 pagina’s |

Jaar van uitgifte (september) 2014 | Uitgever Thomas Rap | Literatuur | flaptekst*

Voeg dit boek toe op: De derde persoon of  Hebban

De schrijver

De derde persoon is het derde boek van schrijver Thomas Heerma van Voss (1990). Ik kwam op internet een artikel tegen: “De boekenkast van…..” (klik) en daarin vertelde de schrijver van welk boek hij het meest geleerd heeft: “misschien heeft Nooit meer slapen van Willem Frederik Hermans mij het meest bijgebracht omdat dat het eerste ‘serieuze’ boek was dat ik las, en omdat ik als 16-jarige wellicht makkelijker beïnvloedbaar was dan als 21-jarige.”

Het boek en mijn mening

De derde persoon is een verhalenbundel met zeven verhalen, het is een bundel waarin de verhalen gemiddeld 20 tot 30 pagina’s beslaan en hierdoor is er voldoende ruimte voor elk verhaal en die ruimte heeft Heerma van Voss uitermate goed gebruikt, geen enkele scene is overbodig, geen pagina is onbenut gelaten. En dat laatste vind ik prettig, vooral omdat de verhalen op deze manier goed tot hun recht komen.

Observeren lijkt het thema van dit boek te zijn maar er is tevens een bepaalde soort doelloosheid die door de pagina’s heen sijpelt. Doelloosheid in de vorm van een student die urenlang een massagesalon bekijkt vanuit zijn kamer aan de overkant van de straat, hij observeert de bezoekers en de medewerkers tot in de finesse en bouwt er vervolgens scenes omheen, de spelers hoeven hier geen auditie voor te doen bij de student, hij vouwt het moeiteloos om hen heen en creëert daarmee een nieuwe wereld.

Het lijkt alsof het de schrijver totaal geen moeite heeft gekost om tot een verhaal als De Massagesalon te komen, alsof hijzelf jarenlang een soortgelijk pand heeft geobserveerd en diverse filmscripts hierover geschreven heeft. Daar waar de anderen stoppen, gaat Heerma van Voss verder, geen enkel mens zou een poging doen om de prijslijst van de salon te lezen, op wat voor manier dan ook, toch zorgt de schrijver ervoor dat de hoofdpersoon dit wel doet en dat maakt dit verhaal sterk, zeer sterk, het nutteloze nuttig maken.

In een ander verhaal “De Monoloog”, vlucht de hoofdpersoon (Tom) weg uit zijn stad, weg van zijn vriendin naar iemand (Pieter) die hij slechts online kent via een website waar men filmrecensies plaatst. Tom vindt deze persoon intrigerend en ondanks dat zij al jaren met elkaar chatten via de website zijn het compleet vreemden voor elkaar. Het lijkt alsof Pieter daar totaal geen problemen mee heeft en hij trekt Tom volledig zijn leven in, terwijl Tom hier voor mijn gevoel totaal geen behoefte aan lijkt te hebben. Tom vluchtte, maar wel van de regen in de drup….

Het vierde verhaal, “Ik ben hier niet opgegroeid”, vond ik het mooiste verhaal, ik herkende hier de sfeer van Stern in en het raakte mij, ik voelde bijna de pijn van de hoofdpersoon (zoon), een zeer indrukwekkend monoloog.

Mensen verschijnen en verdwijnen in elkaars leven, vrienden worden randfiguren, hoopvol begonnen liefdes monden uit in gênante anekdotes. Jij bleef als enige altijd hetzelfde. Je verhuisde niet, liets alles in je werkkamer exact zoals het was, gebruikte een nieuwe uitdrukkingen, ging nooit naar onbekende winkels, trok een afkeurende wenkbrauw op bij moderne muziek of drukke tv-presentatoren. Zolang ik mij kan herinneren, droeg je dezelfde soort broeken en blauwe wollen truien. En de paar keer dat een kledingstuk kapot ging, verving je dat niet, maar liet je het repareren. Ik heb foto’s gezien van jou omstreeks je vijfendertigste. Je ziet er praktisch hetzelfde uit als hier, nu, liggend voor me in het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis. Alles om me heen veranderde, maar met jou in de buurt leek dat niet uit te maken. Alsof jij, wat er verder ook gebeurde, in elk geval nooit zou kunnen verdwijnen.

~~~~~~

Heb jij door wat er gebeurt? Je gaat dood. Godverdomme, je bent aan het sterven, op dit moment, terwijl ik je aanraak. Niet door een ongeluk, een val, een botsing, een vechtpartij. De dood heeft jou heel geleidelijk van binnenuit leeggevreten – al jaren, eigenlijk al zolang ik je ken. Ik weet niet waarom ik mij daar niet mee bezighield.

De titel van het boek, De derde persoon, komt naar voren in het laatste verhaal, “Het weerzien”. Een stel staat op het punt om beslissingen te nemen over hun verdere toekomst als er plotseling een oude vriendin langskomt. Het verhaal speelt zich in zeer korte tijd af, al leek het voor mijn gevoel dagenlang, wat zeg ik, maandenlang te duren. Het moment dat de vriendin naar bed gaat en de avond gestaag vordert terwijl de vriend en de oude vriendin langzaamaan dronken worden, brengt het verhaal naar een hoogtepunt, waarbij de laatste zin van het boek oh zo goed gekozen is.

Beklemmend, intrigerend, boeiend, traag, pure liefde, ouders, onverdraagzaamheid, onnozelheid, aanschouwend, typerend en eenzaamheid. Dit zijn woorden die ik al lezend heb genoteerd en die mijns inziens de inhoud van dit boek weergeven. Componenten die goed bij elkaar passen en componenten woorden enorm goed zijn neergezet door Heerma van Voss. Wat ik mooi vind is dat alle verhalen volledig zijn geschreven, er is niets weggelaten, het zouden zeven losse romans kunnen zijn maar ik begrijp de keuze volledig waarom deze alle zeven in één verhalenbundel zitten, omdat er mijns inziens een rode draad door dit boek loopt en deze mag jij als lezer zelf gaan ontdekken.

De sterren

5 / 5 sterren, een verhalenbundel de volle 5 sterren geven, had het mij een half jaar geleden verteld en ik had je voor gek verklaard, ik hield niet van verhalenbundels of “zkv’s”, ik vond het eigenlijk jammer van het papier, hoe kan een kort verhaal nu net zo goed zijn als een roman?

Auke Kok en A.L. Snijders gingen Thomas Heerma van Voss voor, door Auke Kok begon ik warm te lopen voor literaire columnbundels en vervolgens leerde de heer A.L. Snijders mij zeer kortere verhalen (zkv´s) lief te hebben met zijn boek De taal is een hond. Dus eerlijkheidshalve had ik zonder deze twee heren De derde persoon nooit op waarde kunnen schatten, en wat voor een waarde, ik geef het mijn maximaal aantal sterren. Chapeau Thomas Heerma van Voss, ga door, ga door!

 

Sandra

 

De derde persoon van Thomas Heerma van Voss heb ik ontvangen van uitgever Thomas Rap. Het feit dat ik dit boek gratis van de uitgever heb ontvangen beïnvloed mijn mening over dit boek op geen enkele manier. Graag wil uitgever Thomas Rap hartelijk danken voor het toesturen van dit boek.

 

 

Advertisements

11 gedachtes over “Mijn boekrecensie van De derde persoon van Thomas Heerma van Voss

  1. jacolinemaes

    Laatst schreef ik nog in een post dat ik voorlopig waarschijnlijk geen columns of verhalenbundels op zou pakken, maar deze review maakt me wel erg nieuwsgierig. Misschien genoeg om ze toch een nieuwe kans te geven.

    Liked by 1 persoon

  2. Hoi Sandra, over het algemeen ben ik ook meer van de roman dan van verhalenbundels, maar ik ken in ieder geval 3 Nederlandse schrijvers die geweldige verhalen schrijven: Maarten Biesheuvel, Belcampo en F.B. Hotz. Ze hebben alledrie een heel eigen stijl. Biesheuvel schrijft verhalen waarin waar gebeurde dingen vermengd worden met zijn fantasie. Belcampo heeft fantastische verhalen geschreven en Hotz schreef verhalen over zijn jeugd en over muziek (hij speelde in een jazz-bandje). Deze 3 schrijvers horen voor mij tot de absolute top van de Nederlandse literatuur. Groetjes, Erik

    Liked by 1 persoon

    • Wat een goede tip van je Erik, dankjewel! Ik heb onlangs een boek van Belcampo gekocht (titel is mij ontschoten, oops) en Maarten Biesheuvel ken ik inderdaad, ik ga bij de bieb even kijken naar boeken van F.B. Hotz, ben benieuwd!

      Like

  3. mddigitaal

    Ik las ook nooit verhalenbundels. Heb het wel eens geprobeerd, maar zat je net lekker in een verhaal, was het afgelopen! Ik heb toch meer met een dikke pil. Maar…agelopen tijd heb ik twee verhalenbundels mogen lezen via Uitgeverij de Brouwerij | Brainbooks en tot mijn verrassing konden zij mij best bekoren! Dus wie weet pak ik er vaker eentje op…

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.