Mijn leesbeleving van Van de koele meren des doods……

Standaard

Van de koele meren des doods van Frederik van Eeden, het boek dat jullie voor mij uitkozen en waar ik mij vooraf het meest op verheugde tijdens Augustus klassieke literatuur maand. Maar vond ik het een mooi boek?

van-de-koele-meren-des-doodsf-van-eeden-9789025311575-4-1-image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Net als bij de andere klassiekers die ik deze maand gelezen heb schrijf ik geen boekrecensie maar mijn leesbeleving, hoe heb ik het boek ervaren en wat kan ik over de schrijver vertellen.

De schrijver Frederik van Eeden:

Zo uit mij blote hoofd weet ik weinig van deze schrijver, eerlijk gezegd weet ik helemaal niets van deze schrijver. Van Hugo Claus en Louis Couperus wist ik voldoende en ook van Marga Minco wist ik het één en ander, maar ik zou geen enkel ander boek dan dit boek kunnen noemen van Van Eeden? Wat een verrassing om te lezen dat Van Eeden medicijnen gestudeerd heeft en huisarts was te Bussum en dat hij zich daarna specialiseerde in de psychotherapie, waarbij ik nu gelijk begrijp waar Van de koele meren des doods vandaan komt. Een ander bekend boek van hem is De kleine Johannes (met dank aan wikipedia).

Waar gaat Van de koele meren des doods over:

Toen Van Eeden in november 1900 zijn roman Van de koele meren des doods voltooide, was hij ervan overtuigd dat het boek een universele uitwerking zou hebben, omdat het kwesties aansneed die overal in het fin de siècle in gisting waren: de opkomst van de psychiatrie, de mystiek, het dromenonderzoek, de vrouwenemancipatie, de snel veranderende sociale omstandigheden. Aan de hand van een indringende beschrijving van een bewogen vrouwenleven geeft Van Eeden een demonstratie van zijn psychiatrisch en sociale visie. Met groot inlevingsvermogen beschrijft hij de ontwikkelingsgang van de vrouwelijke hoofdpersoon, haar jeugdervaringen, haar mislukte relatie met een schilder, haar depressies, haar mislukte huwelijk, haar verhouding met een pianist, haar leven als verslaafde prostituee in Parijs en ten slotte haar geestelijk herstel.
Van Eeden vertelt het dramatisch levensverhaal zonder zich te bezondigen aan de woordkunst waaraan zovele Tachtigers zich schuldig maakten. De onopgesmukte stijl en het psychologisch realisme hebben ervoor gezorgd dat het boek klassiek is geworden. (met dank aan Bol.com klik)

Wat vond ik van Van de koele meren des doods:

Ik begon vol goede moed aan dit boek, tot pagina 50 genoot ik, de sfeer en het tijdsbeeld lijkt gelijk aan die van Eline Vere, maar opeens zakte het verhaal weg en ik was stom verbaasd, hoezo pakte het verhaal mij opeens niet meer, hoezo vond ik het psychologische aspect opeens dodelijk saai en voorspelbaar? Als tiener van 15 vond ik het een geweldig boek, ik genoot, vond het fijn om hier uitgebreid met mijn leraar Nederlands over te praten, erover in mijn dagboek te schrijven (dat voorrecht was alleen voorbestemd aan prachtige boeken). Ik snapte er niets van en legde het boek een dag weg, las ondertussen een ander boek en pakte het daarna weer op, maar helaas, zelfs met mijn “gouden regel” als ik een boek niet leuk vind, te allen tijde doorlezen tot pagina 100, hielp niet. Wat nu? Ik besloot het boek uit te lezen.

Tsja, ik roep de hele maand al: het moet vooral leuk zijn, ga een boek niet tegen heug en meug lezen, pak een andere klassieker en kijk of je deze leuk vindt. Maar ja, ik had geen andere klassiekers meer, dus ik heb het boek uitgelezen. Maar goed, toen ik 15 jaar was genoot ik enorm van dit boek, en ook de film vond ik waanzinnig betoverend.

Voor nu dus geen positieve leesbeleving, maar alles bij elkaar heb ik 4 klassiekers gelezen deze maand en over twee boeken was ik zelfs lyrisch, valt mee toch?

Dit was mijn laatste leesbeleving voor Augustus klassieke literatuur maand. Zondag verschijnt mijn eindconclusie en vertel ik wat ik verder nog van plan ben én of ik dit volgend jaar ga herhalen!

Tot gauw!

 

Sandra

 

 

 

Advertenties

8 gedachtes over “Mijn leesbeleving van Van de koele meren des doods……

  1. jannietr

    Dapper dat je het toch uitgelezen hebt. Toen ik (als een van de velen) je dit boek aanraadde, had ik ook het verhaal in mijn hoofd, zoals ik het tientallen jaren geleden ervaren heb. De film heb ik nooit gezien. Misschien probeer ik ook nog wel een keer hoe ik het nu ervaar, maar voorlopig eerst weer even terug naar het heden.

    Like

    • Dankjewel Jannie! Ik lees zelden een boek niet uit maar als ik een andere klassieker bij de hand had gehad, had ik er voor gekozen dit boek niet uit te lezen, toch ben ik blij dat ik het wel gedaan heb.
      Ja ik snak nu naar moderne literatuur, voor nu even voldoende klassiekers gelezen, al begin ik over 2 weken in een prachtig boek (Theater) van een Russiche dichteres.

      Like

  2. Jeanette

    Hoi, wat goed dat je het boek uitgelezen heeft. Ik ben er niet in verder gekomen dan 100 bladzijde of zo. Vanmiddag Het bittere kruid van Marga Minco bij de bieb gehaald en nu na anderhalf uur lezen is het al uit. Mooi boek, sommige stukjes vond ik er naïef, maar in de oorlog wisten ze niet wat wij nu weten. Goed geschreven.
    Groetjes en prettig weekend.

    Like

    • Dankjewel Jeanette! Wat goed om te horen dat jij Het bittere kruid ook gelezen hebt naar aanleiding van mijn initiatief. Klopt, sommige stukken vond ik ook naïef, maar zoals jij ook al zegt, in het licht van de oorlog verklaart het een hoop, men wist toen niet wat wij nu weten.
      Dankjewel en jij ook een fijn weekend!

      Like

  3. mddigitaal

    Wat grappig dat je eigenlijk hetzelfde had als ik…als puber het boek helemaal geweldig vinden en er nu bijna niet meer doorheen komen… Je zou het toch andersom denken… Maar ik ben in ieder geval blij dat ik niet de enige ben die dit zo voelde…;-)

    Like

Reacties zijn gesloten.