Mijn leesbeleving van De Verwondering en een winactie!

Standaard

Eind juni benaderde ik Uitgever De Bezige Bij, ik vertelde hen dat ik augustus tot Augustus klassieke literatuur maand wilde omdopen en vroeg of zij mijn initiatief wilden ondersteunen middels het ter beschikking stellen van een leesexemplaar van De Verwondering van Hugo Claus en een win exemplFaar. Tot mijn stomme verbazing kreeg ik niet alleen 3 leesexemplaren maar mocht ik ook nog eens 4 exemplaren van hen weggeven tijdens een winactie.

de verwondering

hc

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik mijn initiatief kenbaar maakte onder een aantal boekenbloggers waren Johanna (klik) en José (klik) direct enthousiast. Vol enthousiasme begonnen we alle drie in De Verwondering, de één al weken terug, de ander begon afgelopen weekend en ikzelf las het 2 weken terug. Leuk, want op deze manier konden wij niets checken bij elkaar of een ervaring delen, alles zou gezamenlijk “out in the open” komen op 21 augustus, vandaag.

Ik zei het al eerder, ik ga uiteraard geen boekrecensie schrijven over de klassiekers die ik deze maand lees maar wat je wel zult aantreffen is mijn beleving, hoe heb ik het boek ervaren en wat kan ik over de schrijver vertellen.

Hugo Claus:

Hugo Claus kwam in 1929 te Brugge ter wereld. Hij was niet alleen een groot schrijver maar tevens dichter, filmmaker en kunstschilder. Claus schreef duizenden gedichten en schreef maar liefst 20 romans waarvan Het verdriet van België toch wel de bekendste is. Wat ik heel mooi vind aan zijn boeken is dat zij zo verschillend zijn. De Verwondering heeft totaal geen raakvlakken met Het verdriet van België, werkelijk geen enkele, qua stijl lijken ze totaal niet op elkaar en juist dat vind ik mooi aan het werk van Claus.

Ik houd ervan om verrast te worden door een schrijver, dus ook door Hugo Claus en het liefst bij elk boek. Ik wil dus niet eerst een eerste fictieve roman over een wereldreis op een zeilboot lezen van een schrijver en daarna een tweede boek over een wereldreis op een trekschuit, nee, ik wil verrast worden, ik wil na het boek over de wereldreis op een zeilboot een boek over de misdaad in Brazilië kunnen aantreffen bij de schrijver, ik wil dat een schrijver hard werkt aan zijn boek om het totaal anders te maken dan zijn vorige werk. Daarnaast wil ik niet ná het lezen van het boek horen dat het tóch (gedeeltelijk) autobiografisch is, ik wil niets over het leven van de schrijver lezen en ik wil al helemaal niet de hoofdpersonage uit het boek achteraf identificeren met de schrijver, nee! Bon, Hugo Claus begreep dit (en gelukkig zijn er ruim voldoende schrijvers die dit ook begrijpen) en gaf eerder vooraf aan dat het boek auto-biografisch was dan achteraf. Daarom, alleen al daarom houd ik van deze schrijver, houd ik van deze man. Stiekem ben ik jaloers op onze lieve zuiderburen, zij hadden hem, de grote schrijver Hugo Claus…… en oké, wij hadden Louis Couperus.

Waar gaat De Verwondering over:

In 1962 kwam De Verwondering uit, als vierde roman na de Metsiers, de Hondsdagen en de Koele Minnaar.

De verwondering noem ik een meesterwerk, in het volle bewustzijn dat die eretitel in de Vlaamse literatuur slechts bij hoge uitzondering kan gebruikt worden.’ Paul de Wispelaere in De Vlaamse Gids. ‘De meest burleske buitelingen uitvoerend, gunt Claus ons hier als een suberbe clown een blik in de zielen van volkomen ontspoorde en ontredderde mensen. Doorsneden, flitsen, visioenen van geleden ellende aan het Russische front en in Polen, geëtst met het bijtendste zuur, wisselen af met bevrijdingsdrama’s en met de taferelen van Rijckels onttakeling en macabere, krankzinnige fantasie. Het is groots, verbijsterend en afschuwelijk, benauwend als een nachtmerrie…’ Hans Warren Provinciale Zeeuwse Courant. (bron tekst: De Bezige Bij).

Wat vond ik van De Verwondering:

Laat ik beginnen met de woorden die tijdens het lezen door mijn hoofd spookten: heftig, schokkend, wazig, puur, onbegrijpelijk, beperkt en gedetailleerd. Het is duidelijk dat De Verwondering door een literaire tovenaar is geschreven. Het verhaal schiet werkelijk bliksemsnel heen en weer en vereist je volledige aandacht. Dit is geen boek dat je op het strand leest of even snel pakt als de commercial break begint op tv, maar de beloning is zoet, oh zo bitterzoet. Ik was haast vergeten hoe fantastisch Hugo Claus schrijft, hoe hij woorden samenvoegt tot een zin en als ik zeg zin, bedoel ik zinnen van zo’n 49 woorden, zie hier:

De verkoper meldde  dat er  veel  volk  zou zijn in de Kursaal die avond en die nacht, en knabbelde op iets smals met zijn voortanden en beweerde dat het hét ogenblik was om kamers te  verhuren, want er waren  heren  vannacht die driemaal  van kostuum en van vrouw verwisselden.

Maar waar Claus in uitblinkt (en gelukkig vele schrijvers met hem) is dat je aan het einde van de zin, het begin nog in je hoofd hebt, wazig ja, onduidelijk, nee.

De Rijckel, waar De Verwondering over gaat, was leraar en beschrijft in opdracht van zijn psychiater zijn laatste dagen voordat hij werd opgenomen. Doordat het boek is opgedeeld in 5 gedeeltes: Ontmoeting, Verkenning, Aanval, Bestemming en Vlucht zonder verdediging, leest het boek wat makkelijker dan je zou verwachten, je leest steeds naar het volgende gedeelte toe en ze worden redelijk afgerond, iets wat ik zeer prettig vond omdat je het dan even los kon laten tot het einde van het boek waarbij je in je hoofd alles weer samenvoegt.

Dat schrijven van Van Rijckel begon in zijn eerste handschrift, daarna in zijn tweede handschrift (een schriftje dat een verpleegster mee naar binnen heeft gesmokkeld), een derde handschrift (in zijn notaboekje), een vierde handschrift (hetzelfde notaboekje maar nu in een andere vorm geschreven) en het laatste, een vijfde handschrift (in briefvorm).

Had ik dit boek gelezen als ik geen Augustus klassieke literatuur maand had gehouden? Ja en nee, ja omdat ik graag alle romans van Hugo Claus wil lezen, maar nee omdat dit een pittig boek is, niet iets wat je even tussendoor leest. Maar juist daarom ben ik enorm blij dat ik het nu eindelijk wél gelezen heb, dit is mijn derde klassieker en stiekem toch wel mijn favoriet (maar wie weet hoe ik Van de koele meren des doods ga (her)genieten deze week)?

Ik zei het al, dit is een trio leesbeleving dus vergeet uiteraard niet om Johanna’s leesbeleving (klik) en José’s leesbeleving (klik) van De Verwondering te lezen!

De Verwondering, Hugo Claus, ISBN 9789023454045 / De Bezige Bij / Sandra

 

Winactie:

DEZE WINACTIE IS GESLOTEN!

Ik vertelde al eerder dat Uitgever De Bezige Bij mijn initiatief van Augustus klassieke literatuur maand ondersteunt, iets waar ik hen enorm dankbaar voor ben. Namens hen mag ik maar liefst vier exemplaren van De Verwondering van Hugo Claus weggeven!

Wat moet jij doen om kans te maken op De Verwondering van Hugo Claus:

Vul het contactformulier hieronder in en ik zou het leuk vinden als je mijn Facebookpagina liked (klik), dat is het, simpel toch?!

De voorwaarden van deze winactie:

  • jij bent minimaal 18 jaar en bent woonachtig in Nederland
  • deze winactie loopt tot en met 28 augustus 2014, op 29 augustus ontvangen de winnaars bericht van mij (vergeet dus niet om een geldig e-mailadres achter te laten in het contactformulier) en maak ik de winnaars bekend op mijn blog
  •  de winnaars reageren binnen 1 week, anders ben ik genoodzaakt een nieuwe winnaar te kiezen

Veel succes!

 

Sandra

 

 

 

hc

 

Advertenties

28 gedachtes over “Mijn leesbeleving van De Verwondering en een winactie!

  1. Wat een leuk idee om alle drie hetzelfde boek te lezen en te bespreken. Ben benieuwd naar de andere meningen van deze titel. Na lezen van jouw enthousiasme moet je wel met winactie mee doen, deze titel willen we ook lezen !

    Like

  2. jannietr

    Wat een leuk idee, ik ben heel benieuwd naar de leesbelevingen van de beide anderen. Jij bent wel heel enthousiast!Ik ben nooit zo dol geweest op Claus, ik ben meer van Campert en Elsschot. Ik wacht de bijdragen van de anderen nog even af, maar ik denk niet dat ik met de winactie zal meedoen. Deze te meer kansen voor andere deelnemers. Wel ben ik nog erg nieuwsgierig naar jouw mening over De koele meren des doods, ik houd wel van die Naturialistische romans, zo af en toe dan toch…

    Like

  3. Wat een enthousiast blogbericht, je bent duidelijk een liefhebber van Claus! Als Belg/ Vlaming ben ik eigenlijk meer fan van jullie Mulisch en Hermans. Blijkbaar wordt er toch nog bij de buren gekeken, mooi zo.

    Like

    • Dankjewel! Oh hahaha, mooi toch inderdaad hoe er bij de buren gekeken wordt 😉 Ik heb tot mijn spijt nog niets van Hermans gelezen, maar ga hier zeker verandering in brengen. Wat is jouw favoriete boek van Hermans?

      Like

  4. jannietr

    Zojuist die van José gelezen. En een uitgebreide reactie achtergelaten. Nu die van Johanna nog straks. Het is wel een heel leuk idee, kunnen we dat niet vaker afspreken: met meerdere Boekbloggers hetzelfde boek lezen, bespreken en op dezelfde dag op onze site zetten?

    Like

    • Dat vind ik een superleuk idee Jannie! Ik doe al mee met Een perfecte dag voor literatuur, waarbij op 1 dag iets van 20 recensies online komen maar het lijkt mij ook leuk om met een kleinere groep boekenbloggers (een stuk of 5) af en toe eens hetzelfde boek te lezen en recenseren, liefst wel een wat ouder boek zodat iedereen er makkelijk aan kan komen (bibliotheek).

      Like

  5. We zijn het erover eens dat het een pittig boek is en dat hij een meester is in prachtzinnen maken! Ik vond het interessant om te lezen, maar inderdaad, niet echt het boek dat je lekker even ter ontspanning leest, Hard werken dat lezen soms!! 😉

    Mooi verslag!! 🙂 Benieuwd wat Johanna er van vond! 🙂

    Like

    • Dankjewel José, Jaaaa lezen is soms inderdaad hard werken 🙂 Ik vind het superleuk dat onze leesbelevingen zo verschillend zijn maar toch zie ik in alle 3 ook overeenkomsten. Voor mij voor herhaling vatbaar dit 🙂

      Like

  6. Anne

    Hoi Sandra,

    Ik heb genoten van je uitleg over De Verwondering van Hugo Claus. Ik heb daarom zojuist ook meegedaan aan de winactie. Je kunt me niet terug vinden op twitter of facebook want dat heb ik niet, maar ik wil je via deze weg toch laten weten dat ik elke keer weer verrast ben door je blogs en je bespreking van de boeken erg waardeer!

    Groeten,
    Anne

    Like

    • Hoi Anne,

      Dankjewel voor je berichtje, wat fijn om te horen!

      Ik heb zojuist de “verplichting” om mijn Facebook pagina te liken of mij te volgen via Twitter eruit gehaald. Er zijn voldoende mensen die mee willen doen, maar net als jij geen Facebook of Twitter hebben.

      Like

  7. Ik vind het ook een leuk idee, om dit zo met z’n drieën te doen 🙂
    En ik merk het ook hoor, dat ik boeken oppak die ik al jaren voor me uitschuif, omdat ik ‘even’ geen zin heb een pittig boek te (her-)lezen.

    Like

    • Dankjewel Jantine! Ja precies, zeer herkenbaar, ik heb nu geleerd om naast een pittig boek iets wat luchtiger te lezen (op dit momenten een zeer korte verhalen bundel) zodat het behapbaar blijft. Ik geniet van de klassiekers die ik deze maand lees maar zou niet alleen maar klassiekers kunnen of willen lezen, af en toe iets moderns tussendoor is fijn 😉

      Like

      • Is het ook. Ik ben gek op klassiekers lezen, maar haal bij de bieb ook regelmatig lekkere chicklits en romans en zo om het af te wisselen.

        Like

  8. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ken dit meesterwerk van Claus niet…
    De drie leeservaringen maken me in elk geval nieuwsgierig naar dit boek.

    Like

  9. Shyama Hopman

    Je enthousiasme is weer op me overgespat! Derhalve maak ik graag kans op een exemplaar, eens kijken of Claus mij ook zo kan verwonderen en bekoren! 🙂
    Shyama in Boekenland

    Like

  10. Voetje

    Ik heb nog nooit iets van Hugo Claus gelezen maar zou dat eigenlijk wel eens moeten doen. Leuk om je leesbelevingen hier te lezen.

    Like

Reacties zijn gesloten.