Mijn boekrecensie van Mannenpakken/Vrouwenhakken

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van Mannenpakken/Vrouwenhakken van Jessica Maes en Suzanne Slotboom met jullie.  Mannenpakken Vrouwenhakken

Algemene gegevens:

  • Titel: Mannenpakken/Vrouwenhakken
  • Schrijver: Jessica Maes en Suzanne Slotboom
  • Uitgever: Palmslag
  • Jaar: maart 2014
  • ISBN: 9789491773129
  • Aantal pagina’s: 184
  • Genre: chicklit

De achterflap:

De 25-jarige Milou stort zich na een relatiebreuk weer in het liefdesleven. Wat ze niet verwacht is dat ze tijdens een afspraakje met een man geïntrigeerd raakt door de lange benen van een vrouw. Ze is toch niet…? Of wel?

Milou trekt haar hoge hakken aan en gaat op pad. Bij iedere stap ontmoet ze meer vrouwen, leert ze haar vriendinnen beter kennen en ontdekt ze meer over de vrouw die ze zelf is.
Tijdens haar zoektocht stuit ze op clichés en botst ze tegen de liefde op. Maar dan ontdekt ze dat liefde op hoge hakken in het begin soms nog wat wankel blijkt te staan…

De schrijvers:

Voor zowel Jessica Maes als Suzanne Slotboom is Mannenpakken/Vrouwenhakken hun debuutroman.

De hoofdrolspelers:

Milou (25 jaar), Pieper (haar kat) Soes (beste vriendin van Milou) en Abiba (goede vriendin van Milou)

Waar gaat dit boek over:

Milou werkt al een aantal jaar op een kantoor en haar relatie met Alex is net verbroken. Na weer een blind date begint ze steeds meer oog te krijgen voor vrouwen en krijgt het gevoel dat zij lesbisch is. Ze gaat op onderzoek uit, heeft een blind date met een vrouw en al snel weet ze het, ja, ze valt op vrouwen. Vriendin Soes is haar in deze zoektocht niet bepaalt tot steun, jeugdvriendin Abiba die tijdelijk vanuit Marokko bij Milou inwoont durft ze niet in vertrouwen te nemen en als ze dan eindelijk haar naaste collega in vertrouwen neemt gebeurt er iets dolkomisch. Langzaam aan begint Milou haar weg te vinden, maar zal zij ooit weer net zo leuk omgaan met Soes als vroeger, of is het te laat en is deze vriendschap voorbij?

Wat vond ik van dit boek:

Ik wilde dit boek lezen omdat het mij vernieuwend leek en vernieuwend was het zeker. Milou beleeft een hoop avonturen in haar zoektocht naar zichzelf en ik kan mij voorstellen dat een lezer van een jaar of 20 deze avonturen hilarisch vindt. Ik heb het meeste gelachen om de eeuwige inconsequentie van Milou zelf, ze vindt het niet leuk als men haar flauwe vragen stelt als “ben jij het mannetje of het vrouwtje in de relatie”, maar zij doet hier zelf net zo hard aan mee naar haar omgeving (bijv. naar Abiba toe, wiens bid mat belachelijk wordt gemaakt door Milou), dat vond ik amusant (een soort “boontje komt om zijn loontje” idee, leuk gevonden van de schrijvers).

Ik vond het jammer dat de zinnen erg kort waren, daardoor moest ik vooral in het begin flink doorlezen om goed in het verhaal te blijven. Ik vond het begin van het boek qua verhaal wat moeizaam gaan maar toen ik eenmaal over de helft van het boek was vond ik dat het verhaal beter werd en waren de karakters ondertussen wat meer uitgediept.
Toen ik het boek uit had dacht ik: naast het feit dat dit boek een chicklit is, is het ook enigszins informatief, dit boek zou beschikbaar moeten zijn op alle middelbare scholen in Nederland en wie weet is het een idee voor de schrijvers om ook een “mannelijke” variant van dit boek te schrijven?

De sterren:

2 / 5 sterren. Het boek is niet te dik en door alle dolkomische avonturen zeer geschikt voor meiden van rond de 20/25 jaar.

Ik ontving dit boek van uitgever Palmslag, waarvoor mijn dank!

Tot de volgende keer!

 

Sandra

Advertenties

Een gedachte over “Mijn boekrecensie van Mannenpakken/Vrouwenhakken

Reacties zijn gesloten.