Mijn boekrecensie van De Parttime-Junkie van Renee Kelder

Standaard

Vandaag deel ik mijn boekrecensie van De Parttime-Junkie van Renee Kelder met jullie. Ik vond het moeilijk om deze boekrecensie te schrijven, het is geen roman, het is iemands levensverhaal en ik heb nog niet eerder een biografie gerecenseerd. Parttime Junkie - Renee Kelder mei 2014

Algemene gegevens:

  • Titel: De Parttime-junkie
  • Schrijver: Renee Kelder
  • Uitgever: Prometheus
  • Jaar: mei 2014
  • ISBN: 9789044625288
  • Aantal pagina’s: 216 (al stond op mijn e-reader 264 pagina’s?)
  • Vertaald door: n.v.t.

De achterflap:

Renee Kelder groeit op in een liefdevol, hoogopgeleid en vrijzinnig gezin. Ze kijken naar de vpro, rijden een Volvo en wonen in een keurige buurt in Heemstede. Een gezin waar je veel van verwacht, maar niet dat de jongste dochter vanaf haar negentiende zwaar verslaafd raakt aan ghb. Zes jaar lang leidde Kelder een onwaarschijnlijk dubbelleven, want ondanks haar vernietigende levensstijl vol drank en drugs studeerde ze ondertussen braaf in vier jaar af, ging ze nog trouw naar haar museumclubje en werkte ze in de verslavingszorg _ de perfecte dekmantel. Niemand had iets door.
De parttime-junkie is het openhartige, spannende en ongelooflijke verhaal van een meisje dat kon liegen als geen ander, maar dat uiteindelijk vooral zichzelf voor de gek hield. Hiermee sluit Renee Kelder haar dubbelleven en haar drugsverleden definitief af.

Waar gaat dit boek over:

Renee Kelder was zes jaar verslaafd aan GHB, één van de gevaarlijkste drugs van dit moment. In het boek lees je eerst over haar jeugd, daarna volgt het verhaal van het begin van haar verslaving aan GHB, speed en alcohol. Zoals de titel al verraad, leidt zij naast haar verslaving een “normaal” leven, ze haalt haar Mavo diploma, doet daarna twee jaren Havo in één jaar en start met de School voor Journalistiek, waarbij zij samen met vriendin Jen haar intrek neemt op een etage in Utrecht. Daar is haar eerste aanraking met GHB, of “G-tje” zoals het in het boek wordt genoemd. Na een periode van zes jaar waarin zij verslaafd is, leeft ze een dubbelleven: haar ouders en zus weten van niets, ze zondert zich af voor hen maar volgt wel haar studie en vindt zelfs een baan als Maatschappelijk werker. Op een dag voelt zij dat zij moet stoppen met de drugs en schakelt zij de hulp in van haar ouders en zus waarna zij langzaam aan weer omhoog kruipt, terug het leven in.

Wat vond ik van dit boek:

Ik heb dit boek vrij snel gelezen omdat het goed en vlot geschreven is. Daarnaast is het meeslepend, eerlijk, heftig en puur, vooral heel puur. In tegenstelling tot wat je zou denken is het geen boek waarvan de rode alarmknoppen gaan gillen, het is naar mijn mening geen “gebruik nooit drugs” boek, al waarschuwt het boek je wel voor de gevolgen. Het boek leest als een literaire roman waarbij je jezelf af en toe moet helpen herinneren dat dit een waar gebeurd verhaal is.

Ik vond sommige stukken zeer heftig, Renee schrijft de dingen heel beeldend, tot op het bloederige toe maar hiermee schept zij wel het beeld van hoe een verslaafde denkt, voelt en doet. Ik vond het tweede gedeelte van het boek het mooiste, hoe zij afgekickt is, hoe zij de moed heeft gehad om er mee te stoppen, dat vond ik fantastisch om te lezen en ik heb diepe bewondering voor Renee gekregen. Het eerste gedeelte vond ik moeilijk omdat je zag hoe zij langzaam wegstroomde in de drugs en het leek alsof zij haar dubbelleven nog jaren zou volhouden, heftig!

Ondanks dat ik het boek snel uit had, is het boek lang in mijn hoofd blijven spoken. Het maakte dat ik ging nadenken over Renee haar verhaal, hoe kijk ik daar persoonlijk tegen aan, hoe kan het dat het ene mens verslaafd kan raken aan drugs en de ander niet, wat is het in de mens dat dit gebeurt? Ook wist ik pas sinds haar interview bij Pauw & Witteman dat GHB meer is dan een “rape drug” of “party drug”.

De sterren:

4/5 sterren. Het boek zit goed in elkaar, de stijl is eerlijk en oprecht met af en toe een scherp randje. Het epiloog achter in het boek vond ik fijn, even recapitulerend in het heden en vlak voor de bedank pagina staat nog een uitleg over GHB: wat is het, hoe gevaarlijk is het, etc. Dit maakt het boek mijns inziens ook geschikt als een soort handvat voor mensen die met GHB verslavingen te maken hebben, voor gebruikers (je kunt afkicken, Renee kan jouw voorbeeld zijn) en omstanders (wat is GHB, wat zijn de signalen, etc.). Ik vind dit boek een dikke aanrader en ik hoop dat Renee verder gaat met schrijven; fictie of non fictie, als zij maar blijft schrijven.

Ik wilde dit boek recenseren omdat ik wilde weten of het dezelfde uitwerking (afkeer van drugs) op mij zou hebben als de boeken van Christiane F en Het verrotte leven van Floortje Bloem. Daar kan ik nu volmondig ja op zeggen. Ik sluit graag af met de opmerking dat ik vind dat dit boek thuishoort in elk gezin met kinderen en op elke middelbare school.

Dit boek heb ik ontvangen van uitgever Prometheus, waarvoor mijn dank!

Tot de volgende keer!

Sandra

 

Advertenties

15 gedachtes over “Mijn boekrecensie van De Parttime-Junkie van Renee Kelder

  1. tcquestion

    Mooie recensie!! (Heb het boek hier ook nog staan om te lezen, benieuwd wat ik ervan zal vinden)

    Like

  2. Het boek stond al op mijn to-read lijst.
    Ik heb het boek van haar zus mogen reviewen , en vond de duo-presentatie top.
    Je hebt er. ondanks je zorgen, een mooi review van gemaakt!

    Like

  3. Cindy Oerlemans

    Dank je, voor de mooie recensie! Ga ik op mijn to read lijstje zetten. Groet Cin

    Like

Reacties zijn gesloten.